Księgi, w złoconych na grzbiecie ornatach, Pozamykane na srebrne paznokcie, Biusta z marmuru w wawrzynach i kwiatach, Gwiazdy — i wstążek orderowych łokcie — Strusich piór obłok, haftu błyskawica, Biczów pioruny — kół złoconych grzmoty — Powozów druga w ulicy… Czytaj dalej
Ty mnie do pieśni pokornej nie wołaj, Bo ta już we mnie bez głosu, A jeśli milczę, nie przeto mnie połaj, Kwiatów, Ty, nie chciej od kłosu… Bo ja z przeklętych jestem tego świata, Ja bywam dumny i hardy, A… Czytaj dalej
…A ty mnie ganić będziesz, że greckiej kolumnyNa brzegu morskim, falą oszklonej — tak żal mi!Że prawie łzę ja dla niej miałem, jak dla trumny,Gdy tyle bólów, smutków tyle się dziś psalmi. Więc słusznie gań — a smucić pozwól się… Czytaj dalej
1 Nikt nie zna dróg do potomności, Jedno – po samodzielnych bojach; Wszakże w Świątyni jej nie gości W tych, które on wybrał pokojach. 2 Ni swoimi wstępuje drzwiami, Lecz które jemu odemknięto – A co? w życiu było skrzydłami,… Czytaj dalej
1Przez trzy wieki z męstwa znany,W męstwie Polak miał swe cnoty:Na koniu, burką odziany,Znosił głód i przykre słoty,Ugorem stały obszary,On bil Niemce i Talary 2Było to widzenie nowe,Gdy król zwołał do WiślicyPolaków plemię Marsowe;Oni w zbrojach i przyłbicy,Sądząc, ze wojować… Czytaj dalej
1Król Stefan nie żył; tron osierocony Zamoyski jeden podpierał, A w bezkrólewiu duch niezgód tłumiony Zajadłość swoją wywierał: Zborowscy, karmiąc zemsty osobiste,Burzyli pokój i prawa ojczyste. 2Z niezmiernym ludem na pole wybrania, Z okropnymi ciągną krzyki; Prymas, krwi bratniej bojąc… Czytaj dalej
Ma śliczna Aleksandro, gdybym, świat miał w mocy, Krwawy uraz na sercu nosząc we dnie, w nocy, Dałbym ci go w zakładzie serce okupując, Lecz, nędznik, rozgniewane niebo na się czując, I to, co mam, na ołtarz twój niosę z… Czytaj dalej
Ciołek chcąc być małżonkiem udał się do wdowy, Ale na pierwszym wstępie miał respons takowy: „W domu moim na obiad zjedzą wołu cało, A ciołka by mi ledwie na śniadanie stało.” Ciołek niewiele myśląc: „Pani miłościwa, I z ciołka –… Czytaj dalej
Perła tu leży, nie ta, co SzczęśliweWyspy więc noszą ani brzegi krzyweOryjentalskie, ani te skorupy,Które bogate w sobie kryją łupy.Kosztowniejsza to perła, która siłaWraz w sobie skarbów bogatych nosiła:Nos załamany, sierć bielsza niż wełna,Miększa niż tyrski jedwab, niż bawełna,Oczy wypukłe,… Czytaj dalej
POŻEGNANIE Zimowy ranek – wichrzy się i śnieży;Wallenrod leci śród wichrów i śniegów,Zaledwie stanął u jeziora brzegów,Woła i mieczem bije w ściany wieży.„Aldono – woła – żyjemy, Aldono!Twój miły wraca, wypełnione śluby,Oni zginęli, wszystko wypełniono”. Pustelnica„Alf? to głos jego? –… Czytaj dalej
