Na nieodpowiedną
Odmów, jeślić nie po myśli; daj, masz li dać wolą; Słuchając słów niepotrzebnych aż mię uszy bolą.
Biblioteka
Na słup kamienny
Jest coś na świecie (kto chce pilno wejźrzeć w rzeczy), Z czego się dowcip wypleść nie może człowieczy. Co rozumowi barzej, proszę cię, przystało, Jeno żeby się złym źle, dobrym dobrze działo? W czym tak częsta omyłka, że ten to… Czytaj dalej
Nagrobek Annie
Za twoję dobrą wolą, którąś w domu swoim Zawżdy okazowała, Anno, gościom twoim, Za dobrą myśl i one ućciwe biesiady Godna byś przetrwać była trzystoletnie dziady. Ale nam tych rozkoszy sroga śmierć zaźrzała, A ciebie prawie z naszych rąk nagle… Czytaj dalej
Niedźwiadek
Niedźwiadkowi na piersi; z rąk na obie stronieWęża zbywa; część bywa prawa przy ogonie,Ale gdzie z lewej ręki wzgórę się wydziera,Aż o Wieniec okrągły żędłem się opiera.
O drugim
Co się wam widzi ten drugi? „Księże, nie bądź ze mszą długi!” „Ba, to łacno odniesiecie, Nie będzie jej, jesli chcecie.”
Satyr albo dziki mąż
Przedmowa Panie mój (to nawiętszy tytuł u swobodnych),Nie mogę mieć na ten czas darów tobie godnych.Ale jako nie zawżdy wołem złotorogim,Czasem Boga błagamy kadzidłem ubogim,Tym przykładem racz i ty maję tę kwapionąPracą za wdzięczne przyjąć, a swą przyrodzonąLudzkość okazać przeciw… Czytaj dalej
Dies irae
Trąba dziwny dźwięk rozsieje, ogień skrzepnie, blask ściemnieje, w proch powrócą światów dzieje. Z drzew wieczności spadną liście na Sędziego straszne przyjście, by świadectwo dać Psalmiście… A ty, psalmisto Pański, nastrój harfę swoją już na ostatni ton! Grzech krwią czarną… Czytaj dalej
Księga ubogich – IV
O dolce far niente!… O dolce far niente! O wczasy! O spoczywania! Powiew na niebie obłoki rozgania Brzemieniem deszczu wzdęte. Ruszył się liść na drzewie, Boży go oddech potrąca – W ślad za nim piersi tych liści tysiąca W głośnym… Czytaj dalej
Księga ubogich – XX
Przynoszę ci kilka pieśni — Podarek może-ć i miły: Kolebka ich w głazie ciosana, W górach się one zrodziły. W górach się one zrodziły, Tam, gdzie dwie limby pod strażą Odwiecznych, kamiennych złomisk Tulą się k’sobie i marzą. Tulą się… Czytaj dalej
Księga ubogich – XXXVI
Chciałbym otwierać dziś serce, Jak wiosennego rana Otwiera bramy kościoła Ręka zakrystiana. Chciałbym, ażeby promienie Rozbudzonego świata Wpływały w tę moją świątnicę, Jak rzeka, co w morze ulata. Jaśniej od słońc najjaśniejszych, Od rzek najwspanialszych rozrzutniej Niechże mi płyną do… Czytaj dalej
