Stary, dębowy pulpit, stara na nim księga,Przed pulpitem mnich siedzi podparty w zadumie,Gałąź akacji, w cichym chwiejąca się szumie,W otwarte okno bije i do wnętrza sięga. Na mozaikach podłogi leży słońca wstęga,Pszczoła brzęczy i tonie w gwiaździstym arumie,Morze gra niby… Czytaj dalej
Pójdź, pójdź, poeto! Pójdziemy na pole, Jak skowronkowi, skrzydła ci rozwinę, Jak rybkę, puszczę na wodną głębinę, Jak bujnym wiatrom, dam taką ci wolę! Będziemy słuchać, jak zboża szum rośnie, W błękit wpatrzeni i w chmurek przeloty, Jak muszka brzęczy,… Czytaj dalej
Nowe słonko w niebie stoi,Nowe słonko, nowe lato,Wyszedł na próg dziadziuś siwy:— Bóg cię trzymaj, moja chato! I obrócił się na strony,I wyciągnął obie ręce,Błogosławił krzywym płotom,Krzywym płotom i studzience. — Bóg was trzymaj, krzywe płoty,Suchym chróstem zaplecione,Chodziły tu różne… Czytaj dalej
. . . . . . . . . . . . . . . .Zawsze leciałam do ciebie,O światło!Zawsze leciałam do ciebie,O światło wieczne na niebie,I byłam ci, jak drobny ptak,Co w podsłoneczny płynie szlak,I byłam ci jak muszka… Czytaj dalej
Świecą gwiazdy, świecą Na wysokim niebie… Jeno nie myśl chłopie, Że to i dla ciebie!… Ta jasna z tysiąca, Co wschodzi od boru Jako skrawek słońca — To pana ze dworu… A niżej ta druga Ze złota szczerego, Co nad… Czytaj dalej
Jest jeszcze i drugi znak nad Skopem włożony,Poniżej Andromedy trzykątem sadzony;Deltoton swym imieniem Grekowie mianują,Bowiem czwartą literę na ten kształt malują.Dwie linije na równe, trzecia trochę mniejsza,Ale zasię gwiazdami daleko zacniejsza.
Janie, mój drużba, Jeslić się służba Dobrze nie płaci, Nie jużci traci Cnota swe myto; Ale sowito Bóg zwykł nagradzać Temu, kto zdradzać Nie zwykł nikogo. Przeto choć srogo Szczęście się z tobą Obchodzi, sobą Nic nie trwóż, ale Trwaj… Czytaj dalej
Nie dar jaki kosztowny, ale co przemogę, Dam ci parę wirszyków, Mielecki, na drogę: Boże daj, być się dobrze na wszytkim wodziło, Byś we zdrowiu oglądał, na coć patrzeć miło. Na mię bądź łaskaw, jakoś zawżdy okazował; Nie był ten… Czytaj dalej
Powiedz mi, gdzie się chowasz, bracie Stanisławie, Bom cię tak długo szukał, ażem ustał prawie; Jakożeś mię był prosił na obiad do siebie, Takżem cię ani widział i jadam bez ciebie.
Fraszki nieprzepłacone, wdzięczne fraszki moje, W które ja wszytki kładę tajemnice swoje, Bądź łaskawie Fortuna ze mną postępuje, Bądź inaczej, czego snać więcej się najduje. Obrałliby się kiedy kto tak pracowity Żeby z was chciał wyczerpać umysł mój zakryty: Powiedzcie… Czytaj dalej
