Prąd sprawy idzie przez Boga zaczęty, Serca dziś jako kamienie rozwala: Wczoraj słyszałem wąsacza Moskala, Który w Paryżu bunt ogłosił święty. Jak Polak Chrystus — słuchałem wzdrygnięty, Bo on nie anioł, bo on nie chciał krzyża, Ale w oddechu mieszczańskim… Czytaj dalej
Osoby dramatu Antygona córka Edypa Ismena jej siostra Chór tebańskich starców Kreon król Teb Strażnik Haimon syn Kreona Tyrezjasz wróżbita Posłaniec Eurydyka żona Kreona
Przy kościołku, Mój aniołku, Koronka, Żonka, Pieczonka. Przy organku, Mój B…gdanku, Szumka I dumka… Przy klasztorku, Mój kaczorku, Świętość, Wziętość, Nadętość. Przy krzyżyku Na stoliku Fakta, Dwa akta…
Przez furie jestem targan ja, Orfeusz, Mówią mi, abym wyrzekł się rozumu, A będę latał niebem — jak Perseusz, A piękność… z wody najbielszego szumu Przy bladym różu jutrzenki… wytryśnie I da mi… otchnąć się… Płomieniem… gorę… Tam Parnas… coraz… Czytaj dalej
Posłaniec O Kadma grodu, domu Amfiona Mieszkańcy! Życia człowieka nie śmiałbym Ani wysławiać, ni ganić przenigdy Bo los podnosi i los znów pogrąża Bez przerwy w szczęście ludzi i w nieszczęścia, A nikt przyszłości wywróżyć niezdolny. Tak Kreon zdawał się… Czytaj dalej
Why — all the souls that were, were forfeit once.Measure for measure Przemówił, strzelił i od kuli ginie, Jordan krwi z czaszki mu rozbitej płynie, W ręku pistolet kurzący się trzyma, Kona… i ludziom śmieje się oczyma. Ta rozpacz, która… Czytaj dalej
Przeklęta! Ty wydarłaś ostatnie godziny Szczęścia mego na ziemi: ty żądłem gadziny Wygnałaś na samotność! Bądź wiecznie przeklęta! Każdy mój jęk — zna ciebie; każda łza — pamięta! Bo kiedy nieszczęśliwy zaklinałem ciebie, Abyś mi dała nieco przyjaźni i ciszy;… Czytaj dalej
Chór Wieloimienny, coś z Kadmosa domu Przysporzył chwały dziewczynie, Synu ty Zeusa, pana burz i gromu! W italskiej ziemi twoje imię słynie, A i w Eleuzis, o synu Semeli, Roje cię sławią czcicieli. Bakchosie, w Tebach ty dzierżysz stolice, Kędy… Czytaj dalej
Prowadził mnie na bardzo ciemne wężowisko I rzekł: „to miejsce było proroka kołyską, Proroka… o którym już dziś nie gada sława; Ta w błotach wyspa… wyspą jest i zwie się Jawa, A ten człowiek, który był wierny lokaj pański, Od… Czytaj dalej
Kiedy róża stanie złączona z kamieniem, A nad nimi się dąb zakołysze: Cała emigracja zagore płomieniem I o paszport do Boga napisze. I wstanie jako człowiek i mocarze zatrwoży, I wywróci oddechem bezbożne; Sam Pan Bóg wyda paszport, Chrystus słońce… Czytaj dalej
