Ty, która w czarne sny moje świetlanymi palcami wplatasz piękno więdniejących jesieni, blaski okwitłych przepychów, spiekłe barwy ogniem trawionych rajów, – O jasna moja – wiele bólu się prześniło, odkąd Cię po raz ostatni widziałem, ale wciąż jeszcze lśni me… Czytaj dalej
Rocho wlókł się wolno drogą nad stawem, raz, że wiatr tak w niego siepał, iż ledwie się na nogach utrzymał, a po drugie, jako strapiony był wielce tym wszystkim, co się we wsi działo, to jeno raz po raz wznosił… Czytaj dalej
Przystępując do rozwinięcia naszych pojęć o sztuce, uważamy za niepotrzebne sięgać do zdań estetyków, uważamy za zbyteczne zbijać różnorodne sądy i wyroki estetyczne, nie myślimy również, że wypowiadamy coś zupełnie nowego, ale stojąc na czele pisma, któremu się charakter nadaje,… Czytaj dalej
– Józia, rozpal na kominie i co jest garnków, zbierz, nalej wodą i przystaw do ognia, ja polecę do Żyda po przyprawy. – A śpieszcie, bo Jambroża ino patrzeć. – Nie bój się, równo z dniem nie przykusztyka, kościół musi… Czytaj dalej
Nazajutrz była Palmowa Niedziela. Jeszcze dobrze przed słońcem, ale już o dużym dniu, wyjrzała z Borynowej chałupy Hanka, w wełniak jeno przyodziana i jakąś chuścinę, że to ziąb był na świecie galanty. Zajrzała aż za opłotki na drogę czarniawą, rosami… Czytaj dalej
Jaśnie Wielmożnym Panom,panom hrabiom z Górki,panu Łukaszowi, wojewodzie poznańskiemu i staroście buskiemu,panu Andrzejowi, staroście gnieźnieńskiemu i wałeckiemu,panu Stanisławowi, staroście kolskiemu, pilskiemu i moszyńskiemu etc.,panom swym zawżdy miłościwym i łaskawym. Acz nietajna jest nie tylko w Polszcze, ale i u inszych… Czytaj dalej
Ku temu, co czedł Mój towarzyszu, jestliżeś to już czedł,A iżeś co nietrefnego naszedł,Iżby cię wżdy po części ruszyło,Proszę, abyć nic nad myśl nie było.Wszak są różno przełożone stany,W każdym wielką zacność w ludzioch znamy,Ale gdy też kto z miary… Czytaj dalej
Rzecz Pospolita narzekając mówi Ja już jedno zaglądam z daleka,Znajdzie li też jeszcze gdzie człowieka,Aby mię wżdy kto z łaską wspomionął,Bacząc, że mój stan prawie utonął.Bo gdziekolwiek mię dziś wspominają,Prawie o żelaznym wilku bają.Wszytcy na ten nierząd narzekają,Widzą, iż źle,… Czytaj dalej
Czas był wiosenny o świtaniu. Kwietniowy dzień dźwigał się leniwie z legowisk mroków i mgieł jako ten parob, któren legł spracowany, a nie wywczasowawszy się do cna zrywać się ano musi nade dniem, by wnetki imać się pługa i do… Czytaj dalej
Rozprawa PAN MÓWI Miły wójcie, coż się dzieje?Aboć się ten ksiądz z nas śmieje?Mało śpiewa, wszytko dzwoni,Msza nie była, jako łoni.Na naszym dobrym nieszporzeJuż więc tam swą każdy porze:Jeden wrzeszczy, drugi śpiewa,A też jednak rzadko bywa.Jutrzniej – tej nigdy nie… Czytaj dalej
