Różnić, a nie — całować! 1 Chcesz Emigrację czytać?… popatrz raczéj, Jak się roz-kłada NARÓD od roz-paczy — Do Odysei jak się ma Iliada, Wejrzyj… i jak się rozłożone składa. Ze wszech-społeczeństw najzgodliwsze ciało, Patrz, jak się różnić nie umiejąc… Czytaj dalej
Na pismo moje — garść obcego piasku, Na północ wiele, wiele rzucam myśli… Żeby ci posłać cały świat w obrazku I uogólnić, co się dniowo kré śli: To z ziemi, którą ujuczyłem głoski, Z onego pisma mało–większej wagi I z… Czytaj dalej
I Mówią dziś ludzie, że to wieść zmyślona — Że tego nigdy nie było na świecie… By głaz wtórował lutni Amfijona; — Mówią tak ludzie dziś… (a ludzie przecie Umiarkowani, jak serce, gdy kona Według prawideł medycznej nauki!…) — Ci… Czytaj dalej
W RZYMIE 1847-o 1 Dobrze tęczy się zielenić, Błękitnawić i czerwienić, Tej Wielmożnej Pani!… Ale chmurki oddalone By jagnięta pogubione, Te — kto chce, to gani. 2 Ej — i z lutnią złoto-runą, Złoto-ustą, siedmiostruną Nieba obiec sklepy Lżej —… Czytaj dalej
Co lat pięćdziesiąt buty honorowe Skoro otrzymasz jako jubileat, Naucz mię, jak się używa takowe: Czy się podnosi do Niebios, do Plejad, Czy jako wieniec kładzie się na głowę, Nie potrącając lekkomyślną piętą, Lecz łzą wdzięczności werniksując świętą? Tam, gdzie… Czytaj dalej
…Jeden z nich, co się ręką opierał o głazyOgromne, Kapitolu nowego dziś bazy,I zdał się słuchać wody cieknącej w porfiryWycięte jako wanna wielka — tak powiadał:„Ponura rzecz jest stylus dziejów, jakem szczeryRepublikanin, wyznam, że kiedym upadałPod zawieruchą mieczów waszych i… Czytaj dalej
1 Współczesnym zacnym oddać cześć — To jakby cześć Bożej prawicy; I sercem dobrą przyjąć wieść — To jakby Duch łonem Dziewicy. 2 Więc hołd, Emirze, przyjm daleki, Któryś jak puklerz Boży jest — Niech łzy sieroty, łzy kaleki Zabłysną… Czytaj dalej
Maleńkich dwoje dzieci pod ubogiej chaty progami Zabawiało się wzajem złamkami rozbitej szyby, Szyby, której rozłam stanowił epokę na wsi, Gdzie rzadki chadza szklarz, a grad pamiętnym bywa, Potratowane zostawując łany i gałęzie drzew… Mędrzec patrzył na dzieci i radość… Czytaj dalej
I Dar Twój przyjąłem i czapki użyłem, Z jagnięcia Krymu – Czy naleciała Argonautów pyłem, Że stać mi rymu?! II Czy w świecie, który klnie lub bałwochwali, Tchnęła mię wzmianka, Że aby jeden wieniec się ocali: – Biały… z baranka!…… Czytaj dalej
Dewocja krzyczy: „Michelet wychodzi z Kościoła!” Prawda; Dewocja tylko tego nie postrzegła, Że za kościołem człowiek o ratunek woła, Że kona – że ażeby krew go nie ubiegła, To ornat drze się w pasy i związuje rany. * A faryzeusz… Czytaj dalej
