ICzoło mówcy nie znało kropelki chrztu – wcale,Kiedy Patriae-Pater – konsul purpurowy –Cicero, rękę wzniósłszy nad zamęt ludowy,Głosił:„…że przyjdzie człowiek, w boleści i chwale,Sprawiedliwy – i przez to w koronie cierniowéj.” IIA ręce obie mówcy, gdy niewiele potemBlade przybito gwoźdźmi… Czytaj dalej
I Zaledwo się myśl tego wydawnictwa wszczęła, Pytasz mię, jak? je nazwać – Pisma, albo Dzieła? Jakbyś dla obu nazwisk tajemne miał wstręty – Pojmuję to, i wraz Ci odpowiem, Walenty! A naprzód, gdyby na myśl przyszło księgarzowi Zebrać regestra,… Czytaj dalej
(ODA) I I pożegnałem kraj, i brzegi znane Odepchnąłem nogą, jak wioślarz z łodzi Ziemię odpycha — i jak? odgarnia on pianę Leniwo-płynną i luźną… Kraj! — — gdzie każdy-czyn za wcześnie wschodzi, Ale — książka-każda… za późno! II Nogą… Czytaj dalej
Patrz, patrz! — wybiegła jak jaskółka skoro Nad śliskie woskiem teatru jezioro — I trzyma stopę na powietrzu bladém, Pewna, że niebios nie poplami śladem, Schylając kibić, jakby miała zbierać Rosę lub kwiatom łzy sercem ocierać. Płynniej i słodziej tylko… Czytaj dalej
1 Wy — głosicie Słowian potęgę, O! Rosjanie — już biorący w dłoń Dziejów–ludzkich poważną księgę, Jak tabuna grzywę… wy!… na koń! 2 Wy — śpiewacie, że słowiańską łzą Wzgardził Lach dla Niemca… ależ wy?! Z Petters-Bürgiem holenderskim — co?…… Czytaj dalej
DO. POGWAŁCICIELI PRAW . POLITYCZNYCH . I . CYWILNYCHWIELKIEGO . KSIĘSTWA . LITEWSKIEGODEDYKUJĄC . IMTO . STARANIEM . I . WOLĄ . POTOMSTWADOKONANE . NA WYGNANIUZUPEŁNE . WYDANIE DZIEŁŚWIĘTEJ . PAMIĘCIADAMA MICKIEWICZAURODZONEGO . UWIĘZIONEGO . I . POTĘŻNEGONA . LITWIE… Czytaj dalej
1 Pani bo jesteś z takiego klasztoru, Gdzie ścianę z ścianą Gdy połączano, to cięcie toporu Za zbrodnię miano. 2 Podwalin nie ma, bo deptać je trzeba, Ni schodów wyżéj; Ale poręcze sięgają do nieba, Poręcze z krzyży! 3 A… Czytaj dalej
1 Jest sztuka jedna, co jak słońce w niebie Świeci nad wiekiem: Mieć moc pocieszać, moc — zasmucać siebie, A być człowiekiem! 2 Trudna — bo Mistrzem jest tylko ten, który Odszedł daleko, By kiedyś wrócił na obłokach z góry,… Czytaj dalej
(Z listu pisanego do Ameryki w 1859, listopada) Przez Oceanu ruchome płaszczyzny Pieśń Ci, jak mewę, posyłam, o! Janie… Ta lecieć długo będzie do ojczyzny Wolnych – bo wątpi już: czy ją zastanie?… – Czy też, jak promień Twej zacnej… Czytaj dalej
I …A Ty skąd wziąłeś na te skrzypce deski, Jeżli nie z lipy bogdaj czarnoleskiéj, I smyk Twój jestże czarodziejstwem żywy Z białego konia arabskiego grzywy?… I struny Twoje czy Ty ręką lewą Spod serca wsnułeś na skrzypców Twych drzewo?… Czytaj dalej
