Idzie lirnik, w lirę trąca, Budzi senny blask miesiąca, Srebrzącego mgły… Lirnik siwy, lirnik stary, W świecie został nie do pary: On — i pieśń — i łzy. „Wstańże, wstańże, druhu miły! Pójdziem razem na mogiły, Z lirą pełną dum…… Czytaj dalej
Idzie cichy wiatr przez pole,Kołysze się falą żyto…– Hej, Cyganko! hej, wróżbito!Wywróżże mi moją dolę.A wróż mi ją z gwiazdy onej,Co nad chatą naszą świeci…Z tego szumu, co tam leciOd dąbrowy, od zielonej.A wróż mi ją z prawej ręki,Z prawej… Czytaj dalej
I mówię: odejdź! – i wracam się cicha,By spojrzeć jeszcze na stóp twoich ślady,I słucham wiatru, co w dali gdzieś wzdycha,I na kwiat patrzę więdnący i blady,Na jeden z kwiatów tych, co mają duszę –I nie wiem, co mi jest… Czytaj dalej
I groby umrzeć mogą. I śmierć samaŚmiercią zabita być może…Oto kamienne łoże,Sarkofag pusty, rozchylona brama,Przez którą wiew ten, co leci od wiekaTchnieniem ciszy, hukiem gromu,Wywiał prochy człowiekaZ tego, gdzie wiecznym prochem leżeć mniemał – domu. I groby ożyć mogą. I… Czytaj dalej
(Na otwarcie pierwszego Sejmu polskiego w Kurytybie 3 maja 1898) . . . . . . . . . . . . . Za wielkie morza rzucony obszary Za sine góry, za szumiące rzeki, Oto w twe imię, o kraju… Czytaj dalej
Nad młodą ziemią Helios wstał, Ogniste rozwiał włosy, W Egejską czarę złoto lał, Na Pelion sypał rosy. Egejska czara, pełna wód, Stu wysep łono trąca; Stu wysep Helios zbudził lud, Nim wyschła rosa drżąca. I powstał lud, i w światła… Czytaj dalej
Bij nam, dzwonie, z górnej wieży, Bij nam w dobry czas. Niech twój głos nam pierś rozszerzy, W ciche pola niech uderzy, W ciche pola, w cichy las! Niech rozbudzi nas! Przez te nasze złote łany, Przez chat naszych niskie… Czytaj dalej
Hej, mruga na mnie, mruga Szumiąca, chłodna struga… Hej, szepce coś do ucha, Aż serce samo słucha… Znad laki wstają mgły… W chałupie żona stęka, Aż jęczy cała chata… Za poły jakaś ręka Wyciąga mnie ze świata — Czas, chłopie,… Czytaj dalej
Hej śpiewaku! Hej ptakuZ zgubionego gdzieś szlaku,Od kurhanów, od mogił przybłędo!Brząknij w struny twe rdzawe,Wspomnij dawnych lat sławę,Młodzi słuchać zasiedl. Już my dawno nie mieliCzarodziejskiej kapeli,Co to na nią zgodliwie się składaBicie serca słuchaczy,Śpiew stepowy, junaczy,I łza, co z oczu… Czytaj dalej
…Harfę ty nosisz w sobie,O, piewco życia!Harfę ty nosiszStrojoną w rannej dobie,Skroś piórek słowiczych bicia,Skroś słońca, co rozkwita,Jak róża ogniolita,A w skrzącej rosy tęczach struny swoje rosisz…Ptak wiosny, o przyszłości ty śpiewasz jutrzence,A w twej piosenceŚpiewają złote nadzieje ludzkości. Harfę… Czytaj dalej
