Imiesłów przymiotnikowy

Imiesłów przymiotnikowy odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje.Dzielimy go na czynny i bierny.Czynny to taki w którym wykonuje się jakąś czynność.Np. Biegnące dzieci.Można go rozpoznać po końcówkach – ący, ąca, ące.Bierny to taki gdy ulega się jakimś czynnością.Np. Remontowany… Czytaj dalej →

Mit o Syzyfie.

Syzyf był władcą pięknego Koryntu, miasta na południu Grecji. Bogowie lubili bardzo Syzyfa. Zapraszali go nawet na Olimp,do swojej siedziby, gdzie ucztował i bawił się razem z nimi. Pewnego razu, podczas zabawy w swoim pałacu, ujawnił jedną z ważnych tajemnic… Czytaj dalej →

Koncepcja ludzkiego losu w utworach starożytnych.

W niniejszej pracy postaram się przedstawić antyczną koncepcję ludzkiego losu. Wykorzystam informacje zawarte w utworze Sofoklesa. Cierpienie, nieodzowny element ludzkiego życia. Pisali o nim już starożytni pisarze. Motyw kruchości ludzkiego życia i bezradności człowieka wobec boskich wyroków są tematem wielu… Czytaj dalej →

Prawdy Moralne w II cz. „Dziadów”.

W utworze tym ukazany jest obrzęd ludowy w którym ludzie zbierają się w noc przed wszystkimi świętymi i przywołuja duchy zmarłych którym potrzebna jest pomoc człowieka. Dusze dzieci symbolizują grzechy lekkie- dzieci zmarły wcześnie i nie znały cierpienia. Duch Zosi… Czytaj dalej →

Pawi ogon

Pawi ogon w znaczeniu potocznym to ozdobne, wydłużone pióra pokryw nadogonowych pawia indyjskiego (Pavo cristatus) wykształcony poprzez skrajny przypadek doboru płciowego. Ściśle mówiąc okazałe pióra nie są ogonem, ale piórami pokryw nadogonowych, ogon właściwy jest dużo mniej reprezentacyjny. Pióra ogonowe… Czytaj dalej →

Średniowieczne nawiązania w literaturze późniejszych epok.

A. Współczesna poezja – np. Stanisław Grochowiak. Poetę tego charakteryzuje fascynacja epoką średniowiecza, podejmowanie tematów takich, jak miłość i śmierć, piękno i brzydota – typowych dla wieków średnich. Grochowiak przywołuje także motyw „poety przeklętego”, który funkcjonuje w twórczości Francoisa Villona,… Czytaj dalej →

Krzyż i miecz symbolami epoki średniowiecza

W wyniku podziału Cesarstwa Rzymskiego na Zachodniorzymskie i Wschodniorzymskie u schyłku starożytności (395 rok p.n.e.) Europa rozpadła się na dwa odrębne kręgi kulturowe: zachodni – na podłożu łacińskim, i wschodni – na greckim. Średniowiecze utrwaliło ów podział i dwukierunkowy rozwój… Czytaj dalej →

Dżuma – jako parabola.

Akcja powieści Camusa toczy się w Oranie w 194.roku. Jest to wymowna data, wskazuje na lata czterdzieste, lecz nie ukonkretnia czasu końca, nadaje powieści wydżwięk uniwersalny, na miasto spada zaraza- pierwszym symbolem zagrożenia są wypełzające, chore zdychające szczury. Choroba rozwija… Czytaj dalej →

Recenzja filmu pt. ,,Troja”

„Iliada” i „Odyseja” to obok Biblii jedne z najważniejszych i najbardziej znaczących dzieł literackich w historii. Ostatnim filmowcem, który postanowił zmierzyć się z twórczością Homera jest niemiecki reżyser Wolfgang Petersen, którego „Troja” dnia 14 maja 2004 weszła na nasze ekrany.… Czytaj dalej →

„Romantyczność” A. Mickiewicza – streszczenie.

Obłąkana dziewczyna, zwana Karusią, widzi postać swojego zmarłego oblubieńca, zwanego Jasieńkiem. Rzecz dzieje się w biały dzień, na rynku miasteczka. Oprócz ludu prostego wokół obłąkanej zgromadzili się: starzec i poeta . Karusia rozmawia ze swoim zmarłym kochankiem, widziadło jest białe… Czytaj dalej →