Z Jarmuty mgła spada, jak rąbek z dziewczyny, Po niebie obłoczek przewija się siny; Za chwilę wschodzące Spromieni go słońce I tronem on będzie jutrzence… Wcześniejszy od świtu, ciemniejszy niż zmierzchy, Wszedł góral w swej guni, z siekierką, na wierzchy,… Czytaj dalej
Ja wiem, co w mgle, co w dali tam wybłyska Nad morza toń, nad pociemniałe fale, I która z gwiazd na dzikie te urwiska Idzie co noc, tej mrocznej świecić skale. Korsyka to! Olbrzyma to kołyska, Co ludy kładł na… Czytaj dalej
1 Wstań o dziecię! Idź na pole,Gdzie pot ludu wsiąka rolę,Gdzie pod jasnym naszym niebemKłosy brzęczą żytnim chlebem,Jako struny szklane…Idź i słuchaj, a w tym szumieMoże serce twe zrozumie,Jakie to tam rosy świecą,Jak masz uczcić dolę kmiecąI zgrzebną sukmanę 2… Czytaj dalej
Zachowaj słowo cierpliwości moje:Jam ten, co wilki i jastrzębie poję,A patrzę, jako rwą jagnięta w dwoje. Ten, co ujmuje ginącym od głodu,A mnoży skarby możnego od rodu,I przeciw słabym umacnia mur grodu. Ten, co niziny zatapia wylewem,Co płód niedoszły powala… Czytaj dalej
…Ślepa wiara — to samo co ślepe wątpienie,Widzących sługChce słońca Bóg!A świat, to wieczne światła objawienie.
Bo tamże Andromeda blisko nieszczęśliwa,Której światłość w pozny czas nocny niewątpliwaTaką ma świetną głowę, tak znaczne ramionaI nogi, sama jasnym płaszczem ogarniona.Ale przedsię i w niebie jest w swej dawnej męce,Bo i tam ma do skały przykowane ręce.
Ani Ulisses, ani Jazon młody, Choć o nich siła starzy nabajali, Tak wiele ziemie snać nie objechali, Jako ty, który od Tybrowej wody Szedłeś, Franciszku, przez rózne narody, Aż tam, gdzie nigdy lata nie uznali I ogniów palić ludzie nie… Czytaj dalej
Po sukni znam żałobę, znam i po podwice. Kasiu, to nie żałoba – ubielone lice!
Dawnoć nie stoi owa rzecz, Petryło, A przedsięć igrać z niewiastami miło. Wyjadłeś wszytki recepty z apteki Dla tej ociętej i niestałej deki. Wielka część ludzi nie będzie wierzyła, Że co nie stojąc – przedsię stoi siła.
Nie tyś to, o Zofija, nie ty na mą wiarę, Której ja przed siedmią lat pomnię w sercu miarę! Ono była nadobna, ono wdzięczna była; A wszytko jej przystało, cokolwiek czyniła. Jej żart każdy był trefny, a gdy co kazała,… Czytaj dalej
