Chmiel chciał się ziemią sunąć, bo mu to niemiłoByło,Iż musiał szukać wsparcia i pomocy.Szedł więc o swojej mocyI rozciągnął się dosyć… Ale cóż się stało?Liście żółkniało,Kwiat był wąski,Schły gałązki;Już i drzeń od wilgoci zaczynał się psować.Trzeba się było ratować:Gdzież się… Czytaj dalej
ROZDZIAŁ CZWARTY Wprawiony już nie tylko w rozumienie, ale i mówienie po francusku, żebym nie tylko coraz bardziej wzmacniał się w tym języku, ale i począł nabierać pierwsze sentymentów elementa, osądził za rzecz potrzebną jegomość pan Damon, abyśmy się udali… Czytaj dalej
ROZDZIAŁ CZWARTY Już trzy miesiące mijały mieszkania mojego, gdy wziąwszy mnie z sobą w pole Xaoo a odmieniwszy sposób mówienia, na samych przedtem pytaniach zasadzony, zaczął w krótkości słów zwięźle przekładać, jak wiele każdemu człowiekowi na tym należy ‚, aby… Czytaj dalej
ROZDZIAŁ TRZECI Nie spodziewałem się nigdy, lubo niedawno w tak okropnej zostający sytuacji, żeby mnie los jeszcze okropniejszy czekał. Owe strzelanie z armaty, którem mniemał hasłem życia, było wyrokiem nieszczęścia mojego. W porównaniu teraźniejszej sytuacji śmierć, którejm prawie cudownie uszedł,… Czytaj dalej
A choćbym cię, fujareczko, Cisnął w głębinę, Lecieć będą twoje pieśnie Przez wody sine… Lecieć będą twoje pieśni, Tęskliwe głosy, Będzie serce tajać z żalu, A oczy z rosy. A choćbym cię, fujareczko, Zagubił w boru, Słyszeć będę twoje granie… Czytaj dalej
…V. Stella matutina…R. Ora pro nobisLit. Loret. A po długim milczeniu podniósłszy twarz, ciemną Od niewymownych smutków, co głosu nie miały, Rzekł: — „Chcesz słyszeć, jak pola modlą się tu ze mną?” I zaraz wielkie echa w katedrze zadrżały, Od… Czytaj dalej
Niechże i tobie będzie tutaj karta,Staruszko moja, na kiju oparta.Coś mnie tak zeszła wśród ciszy i słońca.Białością swoją cała srebrniejaca,Jak schodzi czasem z swojego ukrycia.Prosta i mądra w prostocie – myśl życia. Południe było ciche i gorące. Park Łyczakowski we… Czytaj dalej
W tłumie, na mrozie stanęła pod ścianą, Okryta starą, mężowską sukmaną. Posępna rzecz jest ta siwa siermięga, Przesiąkła potem i łzami i zdarta Na zgiętym w pracy i niedoli grzbiecie Nędzarza, który nigdy z ciemności nie sięga Do światła żadną… Czytaj dalej
Staś dzień cały w polu strawił; Ach, jak on się też nabawił! Nikt się o tym, nikt, nie dowie, Chyba że mu Staś opowie. Najpierw z rana, tak jak trzeba, Wypił mleczko, podjadł chleba I het poszedł w pole miedzą,… Czytaj dalej
A w tym gęstym życie derkacz sobie siedzi, Płacze, lamentuje i bardzo się biedzi. — Już kosiarze brzęczą w kosy, Gdzież ja pójdę, nagi, bosy! Der, der, der, der, der, der… — A idźże w pszeniczkę, bo jeszcze zielona, Jeszcze… Czytaj dalej
