Zwodnicza gra snów, jako temat litertury XVII w. Funkcje motywu snu.

W. Potocki – „Niechaj śpi pijany”Sen w utworze Potockiego jest wynikiem zamroczenia, upojenia. Na jego straży stoi szatan, który mami ludzi złudzeniami. Każdy, kto będzie chciał wybudzić się z tego snu narazi się na niebezpieczeństwo, zostanie nazwany heretykiem. Występujący w… Czytaj dalej →

Zbyszko jako bohater dynamiczny

Zbyszko Bogdańca jeszcze na począku powieści pt.”Krzyżący” był chlopcem lekkomyślnym i beztroskim,jednak gdy ujrzał Danusię w gospodzie „Pod Lutym Turem” jego świat prewrócił się do góry nogami.Ślubował jej wierność.Stał się bardzo odpowiedzialny i poważny.Dbał o swoją damę i opiekował się… Czytaj dalej →

Soplicowo jako „centrum polszczyzny”, ukształtowanie przestrzenne w „Panu Tadeuszu”.

Cytat: „Wpadam do Soplicowa jak w centrum polszczyzny: tam się człowiek napije, nadysze ojczyzny!”Dwór Soplicowo jest to przykład domostwa szczególnie dbającego o tradycję. Gospodarz tego dworu – Sędzia – to patriota, wzorowo utrzymujący staropolskie obyczaje, dba o zachowanie ducha polskości… Czytaj dalej →

Życie jako gra. Omów zagadnienie na przykładach wybranych utworów.

Zagadnienie postawy życiowej jest jednym z poważniejszych problemów psychologicznych i moralnych Napotyka je każdy człowiek w procesie swojego rozwoju. Niejako równolegle z rzeczywistym światem bohaterowie literaccy odzwierciedlają ów zagadnienie. We wstępie mojej pracy postaram się nakreślić —zarys rzeczywistości by następnie… Czytaj dalej →

Na podstawie fragmentu Procesu Franza Kafki scharakteryzuj odczucia Józefa K. jako reakcję człowieka wobec zagrożenia. W kontekście utworu zdefiniuj istotę tragizmu bohatera. (wniosek)

Dostrzeżenie, że tragizm Józefa K. spowodowany jest poczuciem bezradności , niemożnością kształtowania własnego losu i koniecznością podporządkowywania się nie zrozumiałej sytuacji, co budzi wiele negatywnych odczuć i rodzi poczucie zagrożenia.Interpretując kreację bohatera w kontekście całej powieści, można dostrzec jej uniwersalny… Czytaj dalej →

Felieton – „Szkoła jako wybieg dla modelek”.

„W co by się tu dzisiaj ubrać?”- to jakże trudne pytanie zadaje sobie każdego ranka, co druga polska nastolatka, stając przed ogromną szafą, po brzegi wypełniona różnego rodzaju ubraniami. Pytanie takie wydaje sie być banalne dla każdego normalnego i rozsadnego… Czytaj dalej →

„Zmarnowane życie moje… Zatruliście dwa pokolenia!” Wokulski jako bohater romantyczny.

1. Wokulski poznał Izabelę Łęcką w teatrze. Zdarzenie to sprawiło, że zauważamy w Stanisławie cechy bohatera romantycznego. Zaprzepaszcza pracę, naukę, myśli tylko o tym, aby przypodobać się Izabeli.2. Mimo iż Izabela objawia się nam jako egoistyczna, dumna arystokratka, możemy zauważyć… Czytaj dalej →

„Echa leśne” S. Żeromskiego jako archetyp „Antygony”.

Pierwszą część utworu stanowi realistyczny obraz, przedstawiający ludzi różnych stanów, zebranych przy leśnym ognisku w Górach Świętokrzyskich. Spotykają się tam: dymisjonowany generał carski i oficjaliści dworscy, urzędnicy gminni oraz narrator – uczeń gimnazjalny. Stopniowo w tok luźnej rozmowy wdzierają się… Czytaj dalej →

Miłość i śmierć jako dwa największe uczucia świata.

Zmaganie się Miłości i Śmierci jest nieodłącznym elementem życia każdego z nas. Przypadki w których występują te elementy są bez znaczenia i często niezauważalne przez nas. Lecz niektóre są wielkie i wymagają poświęceń. Miłość i Śmierć w większości przypadków idą… Czytaj dalej →

Przedstaw „Powrót posła” J. Niemcewicza jako komedię polityczno-obyczajową.

Wystawiona na kilka miesięcy przed ogłoszeniem Konstytucji 3 maja. Zawarł w niej Niemcewicz ważką treść polityczną, ściśle związaną z nowatorskimi pracami stronnictwa patriotycznego. Konfrontując program reform z poglądami konserwatystów, ośmieszając ich ciemnotę i brak rozeznania w problemach kraju i społeczeństwa… Czytaj dalej →