Po co śpiewać? Po co targać smutnie Struny, które ozwać się nie mogą? Idź, poeto! strzaskaj swoją lutnię! Porzuć szczęty nad rozstajną drogą… Niech ptak wolny śpiewa na tej ziemi, Niechaj wichry zawodzą tu w nocy, A pieśniarze niechaj chodzą… Czytaj dalej
Usta by moje milczały jak trumna,Gdyby o skargi chodziło mi własne;Bo ja też umiem stać cicha i dumnaI pod wiatr czoło mieć jasne.Z życiem przywykłam rachować się twardoI własną dolę odrzucać z tej szali,Na której serce milionów się paliI drży,… Czytaj dalej
…Cosi sen va e quivi m’abbandona… Dante, Inf. (VIII, 109) Plac widzę pusty, z gwiaździstą posową Nocy, gdzie posąg gwałtowny Manina Od tła głębokich lazurów odcina Biel marmurową… Plac widzę pusty w uśpionym już mieście Savonaroli i Fra Angelica, Gdzie… Czytaj dalej
Pójdziemy do lasu, Raz! dwa! trzy! Zobaczymy wilczka, Raz! dwa! trzy! A ten wilczek szary, bury Ma kły ostre i pazury, Raz! dwa! trzy! Pójdziemy do lasu, Raz! dwa! trzy! Ułowimy wilczka, Raz! dwa! trzy! A ty, wilczku, rozbójniczku, Chodzisz… Czytaj dalej
Piosenka moja po świecie chodziW lnianej koszuli,I o podwiośniu w borach zawodziGłosem zazuli…Ślady jej stopek wiatr cichy zwiewa,Obmywa rosa,Kiedy po świecie chodzi i śpiewaJasna i bosa. Piosenka moja z rodu sierota,Cudzo jej wszędzie…Chciałaby lecieć, gdzie zorza złota,Jak te łabędzie…Jak te… Czytaj dalej
Mrokiem niegdyś i smutkiem nękany, Nędzniał sokół oślepły na kole; Dziś na lasy ojczyste i łany Podniósł w słońce swe skrzydła sokole. Już on nie chce być w klatce swej syty I zhańbiony żelaznym ogniwem; Już zna wolne, szerokie błękity,… Czytaj dalej
Na dział! Na dział!Na ornej ziemi dział!Tam widźmy pług słonecznych dróg,Tam płaćmy wielki ojców dług,Dziedzice klęsk i chwał!A nasze klęski — to tych pólMartwota stara, stary ból,Krzywd starych zmierzch i noc…A nasza chwała — światło, ruch,A nasze hasło — bratni… Czytaj dalej
A z rodu to ja pastuch byłNa siwej, na płaninie,Tam, gdzie w sto jasnych, drżących żyłSiklawa w niże płynie. A widać stamtąd ziemię precz,Jak Pan Bóg ją położyłI jak jej srebrny morza mieczNa przestwór pierś otworzył. A z rodu to… Czytaj dalej
Padam do nóżek pani… — O, panna Florentyna! — Ciii… proszę pani, ciii!… Bo to właśnie stróż z naszej kamienicy tam stoi… — Więc cóż!… — Co tam, proszę pani, ma kto wiedzieć, że ja panna! — A cóż to… Czytaj dalej
Nic milszego, powiem szczerze, Jak widok pana Franciszka, Kiedy się do książki bierze, Aby uczyć z niej braciszka. Pan Franciszek — to nie Franio! Franio… także mi osoba! Co to musi chodzić z nianią Tam, gdzie niani się podoba! Pan… Czytaj dalej
