Pątnikom

Tam, gdzie się jasna świeci Częstochowa, Obróćmy oczy za Polskę w modlitwie; Ty Matka nasza, tej ziemi Królowa, Zaginąć nie da ni Polsce, ni Litwie… Wojska anielskie stoją tam na straży, Korony polskiej pilnując dniem, nocą; A ona, Pani o… Czytaj dalej

Punta di Campanella

Ostatni wrąb błękitnej Neapolu czary! Bladością oliw srebrna i mirtem szumiąca, Wpółoślepła strażnica na wschód patrzy słońca, A z wieży się kołysze dzwon zgłuchły i stary. Jaka cisza… W mgłach wstają dziwne jakieś mary… Toń morza ledwo o brzeg skalny… Czytaj dalej

Ptaszki do słońca

Dajże ziemi plon obfity, By starczyło i nam chleba, A na gniazda, chaty nasze, Z pogodnego świeć nam nieba! A my, ptaszki, witać będziem, Będziem żegnać cię piosenką I zanucim, zaświergoczem Dobrym ludziom przez okienko

Przyjdzie, o przyjdzie wiosna…

…Przyjdzie, o przyjdzie wiosna,Dla mrozem ściętych kwiatów,Dla bohaterów kości,I dla bezlistnych drzew!Maj przyjdzie nawskroś odrętwiałych światów,A w słońc porannej jasności,Z grobów wyniknie pieśń życia radosna,Zmartwychwstań śpiew! I zapomniane od wieków narodyWynikną, jako zdroje,Na głos huczącej wody,Gdy już stargane są mogilne… Czytaj dalej

Przygrywka (Wiejcie więc znowu…)

Wiejcie więc znowu bujne wichry owe,Coście mi skrzydła wznosiły na loty,Wiejcie więc znowu, o głosy echowe,W bezmierny obszar tęsknoty! Ten, kto się poczuł raz w wolnym przestworze,Wiecznie już dyszeć będzie za swobodą,I choć na skały wyrzuci go morze,Łódź swoją znów… Czytaj dalej

Przygrywka

Krainy ciche, krainy spokojne Przeszłam, gdzie rany milczeniem się goją, A teraz wracam w ten bój i w tę wojnę, Jaką duch wiedzie, jawiący treść swoją. Spocznienie było, a teraz są znojne Dnie. Więc się struny pod ręką mi boją… Czytaj dalej

Prześliczna Maud

U Celestynów bije dzwon, Rodanu huczą wody… Ach, ileż żalu, jak wczesny skon Młodości i urody! U Celestynów kopią grób, O trumnę bije miot… W bieli i w mirtach, jakby na ślub — Prześliczna Maud. Kochania jeszcze tchnie z piersi… Czytaj dalej

Przez czasy, przez stulecia…

…Przez czasy, przez stulecia,Idzie anioł, niosący szatę pełną kwiecia,Zebranego o zorzy najróżańszej słońca.Do bożych idzie spokojów,Z pola walki, winy, znojów,Ale jeszcze mu droga daleka do końca! Przez stulecia, przez czasy,Idzie anioł, co wichrem wali czarne lasy,Wyrosłe pod łunami skrwawionemi słońca.Z… Czytaj dalej

Przeszłość i przyszłość

Przeszłość — wielka pramogiła, W której leżą ojców kości, Zapasowa ruchu siła, Utajony dech ludzkości; Skarbiec święty, skarbiec stary, Kędy wieki porzucały Zbroje swoje i sztandary, Hasła, barwy, ideały; Przeszłość — wielkie ludów zbrodnie, Bohaterów wielkie czyny, Zażegnięte walk pochodnie,… Czytaj dalej