Obrzask… Jeszcze się zorza na wschodzie nie pali. Morze w mgłach wielkich leży. Tumanem nakryta, Sinymi zwierciadłami skroś pary toń świta. Gdzieś u brzegów plusk miękki słychać sennej fali. Wytęż wzrok! Tam punkt srebrem malowany w dali. Zbliża się, rośnie…… Czytaj dalej
Sorga nie śpiewa sonetów. Jej szumy Nie znają słodkiej, poetyckiej miary; By iść za dźwiękiem miłosnej cytary, Nadto w niej siły i zbyt wiele dumy. Ona. gdy huczy, trzęsie skalne tumy: Kiedy wybucha, w niebo ciska pary; Gdy milczy, wielki… Czytaj dalej
Poczerniało niebo,Poczerniało pole;— A gdzie lecisz, odlatujesz.Siwy mój sokole?Czy lecisz za góry,Czy za morze sine,Za tym słonkiem, za tym złotym.W weselszą gościnę?Weselszą gościnęZnajdziesz sobie wszędzie:Lecz za cichą wioską nasząTęskno tobie będzie.Co spojrzysz za siebie,To serce zasmucisz,Aż się z nową wiosną… Czytaj dalej
Świętojański wieczór — Uciecha dla dziatwy; Zapaliły już ogniska Te flisacze tratwy. Idzie płomień w górę, Sobótka się pali, Sypie iskry szczerozłote Po tej modrej fali. A ten stary flisak Poprawia ognisko; Pal się, pal się, ty sobótko, Bo Warszawa… Czytaj dalej
Od zgrzytającej zębami maszyny Powstał znużony, z osłupiałym okiem, W którym się palił płomyk jakiś siny, I przeszedł izbę w milczeniu głębokiem. O czym miał mówić? — Myśl jego, wtłoczona Pomiędzy koła i śruby, i piły, Była tak ciężką jak… Czytaj dalej
— Piosenki, piosenki,Skąd wy się bierzecie?Czy tak wyrastacieJako polne kwiecie? Czy na łąki nasze,Na tę ziemię czarną,Razem z deszczem padaZłote wasze ziarno? Czy was cichy wietrzykRoznosi po świecie?Czy razem z tą chmurkąNad wioską płyniecie? Czy jak ten strumyczek,Co się błoniem… Czytaj dalej
Skowroneczek śpiewa Nad tą cichą niwą; Orzcie, wołki siwe, Prosto, a nie krzywo. Orzcie, wołki siwe, Na ten chleb razowy, Na ten chlebek żytni, Czarny, ale zdrowy. Skowroneczek śpiewa, Wiszący pod niebem; Daj nam, Boże, razem Przełamać się chlebem. Chlebem… Czytaj dalej
Chceszli poznać, żeś już stanął Na klasycznej włoskiej ziemi? — Bacz, czy drogę ci zabiegną Wierzby z głowy uciętemi; Bacz, czy drogę ci zabiegną Łóz przeźrocza, winnic kraty, Czarne pinie i osterie, I jaskrawe w oknach szmaty; Czy liliowych wzgórz… Czytaj dalej
»Bóg nie jest Bogiem umarłych lecz żywych«. Rośnie nasz cmentarz!Gdzie spojrzeć, na oko,Wszerz i wzdłuż świata — niewiele nam ziemi;Ale, o jakże skopana głębokoGroby naszemi!Gdyby w błękity wznieść je na kształt stoga,Sięgłyby — Boga. Gwiazda, co tak się jak perła… Czytaj dalej
Roztęczone na zjawiska, W milion kształtów życie błyska, W milion dźwięków drga… Choć za niemi noc się mroczy, Przecież wszystkie biegną oczy, Gdzie jej cień i mgła. Iskrą czucia, myśli wiewem, Za marzoną linią, śpiewem Leci tęskny duch. Czarodziejski kształt… Czytaj dalej
