Brańca książę, ode mnie przyjmi po kolędzie, Który widzian być może, lecz iman nie będzie. Wszakże stróż ustawiczny zawsze,przy twym boku Najmniejszego od ciebie nie odstąpi kroku. Muza go swą przewagą świeżo poimała I rytmem związanego tobie odesłała. Cieniem się… Czytaj dalej
Dobra Włochowi żaba, a do niej sałata, Lecz Polakowi sztuka mięsa zawsze grata, Dobra gęś z czarną juchą, nadziewane prosię, Może to mieć i każdy, kto będzie dbał o się. A ostatek wieczerzy przycukruje prochem – Weźmiże bies kasztany pospołu… Czytaj dalej
SCENA I Teresa i Agatka TERESA Powiedasz, że człek, co to przebywał kryjomo, Był to malarz z Warszawy? AGATKA Tu wszystkim znajomo. Ja sama nie wiedziałam (powiem dzisiaj szczerze), Czemu ten Niemczyk wszystko kreślił po papierze, I gdzie mógł, na… Czytaj dalej
SCENA I TERESAsama Przybył na koniec; godzin już kilka upływa, Jak w radości, bojaźni, niepewna, troskliwa, Gdy każdy z nim rozmawia i wita ochoczy, Ja ledwie nań niepewne śmiem podnosić oczy: Pytaniami ciekawych ustawnie dręczony, Nie dał i jednej chwili… Czytaj dalej
SCENA I Jakub i Agatka JAKUBnakrywając stolik Jejmość panna Agatka niech się trochę krząta. Już to będzie podobno godzina dziesiąta, Śniadanie czy gotowe? AGATKA Od samego ranka Kłócę się; zwarzyła się dwa razy śmietanka. JAKUB Żal mi ciebie, Agatko… Jakże… Czytaj dalej
1Spomiędzy bojów i gradów ognistych,Wierna swej sprawie, nieodstępna znaków,Szła wolnym krokiem do siedlisk ojczystych Garstka Polaków. 2Skoro lud postrzegł, jak wzdęte wiatramiBiałe z czerwonym proporce migają,Wstrzęsło się miasto radości głosami: „Nasi wracają!” 3Niedługa radość! Każdy pyta chciwie:„Kędyż jest wódz nasz,… Czytaj dalej
1Przed kim Osmana uległa potęga, Kto świeżym laurem czoło swe ozdobił, Ten po najwyższą godność śmiele sięga, Wart berła, kto się mieczem berła dobił. 2Trapił bezbronną Polskę Turczyn dziki, Płonęły miasta pożarem i dymem, Kiedy Sobieski z nielicznymi szyki Zniósł… Czytaj dalej
1Piękne to było dla narodu prawo, Samemu pana wybierać, Gdyby się nieraz walką nader krwawą Nie przyszło o nie rozpierać; Przez miłość ludu czyli los szczęśliwy,Jeden Michała był wybór prawdziwy. 2Jest pod stolicą włość nazwiskiem Wola, Głośnie w dziejach naszych… Czytaj dalej
1W szlachetnym domu, znanym tylko z cnoty,Dzielny Czamiecki się chował,Z dzieciństwa pełen wojennej ochoty,Braci swych w hufce szykował,A kiedy słyszał, jak męstwo chwalono,Żądzę do bojów czuł niepowściągnioną. 2W Kazanowskiego zaczął służyć znaku;Ubiór jego niebogatyZ kopiją w ręku, w żelaznym szyszaku,Jeździł… Czytaj dalej
1Słuchajcie, rycerze młodzi,Żałosnej lutni jęczenie;Niech w was chęć do sławy rodziDawnego męstwa wspomnienie.Słuchajcie, jak sławy wieniec,Walcząc w ojczyzny obronie,Zyskał odważny młodzieniecI w szlachetnym poległ zgonie. 2Już Podola żyzne niwyChmielnicki hordy zalegał,Już głos matek przeraźliwyW smutnych się skałach rozlegał;Rzuca rolnik pług… Czytaj dalej
