1Pod smutną gwiazdą Kazimierz się rodził:Za niego we krwi ukraińskie niwy,Za niego spisek sąsiadów nachodził Kraj nieszczęśliwy. 2Nasza to chciwość i nieludzkie karyZburzyły naród Kozaków waleczny,Chytry Chmielnicki, połączon z Tatary, Mścił się bezpieczny. 3Nie starła plamy Pilawców, Batowa,Pod Beresteczkiem pamiętna… Czytaj dalej
1Nie w świetnych godach wzrósł młody królewicz,Ale nad Dnieprem, nad Donem i Dźwiną,Dzielni hetmani. Żółkiewski, Chodkiewicz,Uczyli księcia, jak królowie słyną. 2Ledwie Władysław okrył laurem skronie,Gdy podbitego mocarstwa bojaryPanem go głoszą i, podnosząc dłonie,Hołd mu oddają nieskażonej wiary. 3Krótko przysięga lud… Czytaj dalej
1Kiedy Batory na Moskalów godzi I litewskie pułki zbiera, Grono młodzieńców drogę mu zachodzi, By powitać bohatera. 2„Któż to pacholę – król Stefan zapyta, Tej pięknej, śmiałej postawy? Albo się mylę, lub nad nim już świta Promień bohatyrskiej sławy.” 3Był… Czytaj dalej
1Za szumnym Dniestrem, na cecorskim błoniu,Gdzie Żółkiewskiego spotkał los okrutny,Jechał Sieniawski odważny i smutny,W błyszczącej zbroi i na śnieżnym koniu. 2Maj właśnie drzewa i kwiaty rozwijał,Księżyc, w noc cichą świecąc roztoczony,O srebrne skrzydła i hełm się odbijał,Lecz rycerz wzdychał, żalem… Czytaj dalej
1Król Stefan nie żył; tron osierocony Zamoyski jeden podpierał, A w bezkrólewiu duch niezgód tłumiony Zajadłość swoją wywierał: Zborowscy, karmiąc zemsty osobiste,Burzyli pokój i prawa ojczyste. 2Z niezmiernym ludem na pole wybrania, Z okropnymi ciągną krzyki; Prymas, krwi bratniej bojąc… Czytaj dalej
1Szczęśliwy, który w pokoju urzędzie Rodakom słuszność wymierza; Godzien zazdrości, kto w dzielnym zapędzie Granice państwa rozszerza; Ale ten wielkim, ten sławnym jest mężem,Kto kraj swój wspiera radą i orężem. 2Z młodu na brzegach kwiecistej Sekwany I kędy Erydan płynie,… Czytaj dalej
1Uczą nas dzieje i obraz niesprzecznyCiągłych zwycięstw pod StefanemCo może Polska, kiedy król waleczny Umie być wodzem i panem. 2Ledwie Batory osiągnął koronę,Car Iwan wkroczył do Litwy,Rewel i Ryga wojskiem oblężone, Już się zwodzą ciężkie bitwy. 3W Wendzie przemożna, gdy… Czytaj dalej
1Już Zygmunt August, z Jagiełłów ostatni, Na śmiertelnych leżał marach, Senat, kapłani, lud z nami pobratni Wkoło przy świętych ofiarach Stał w ciężkim żalu: wszędy płacz i jęki, I smutnych dzwonów przeraźliwe dźwięki. 2To martwe ciało i ten kir śmiertelny… Czytaj dalej
1W wyniosłym gmachu dwóch narodów stanyJuż się zebrały na dniu uroczystym:Poważny senat i święte kapłany,I stan rycerski z bułatem stalistym.August na tronie siadł z berłem w prawicy,Wokoło świetni państwa urzędnicy. 2Chodkiewicz z Krnitą podnosili laski,Na litej szacie mieli drogie spięcie,Dzierżał… Czytaj dalej
1„Czemuż mię losy zbyt nielitościwe „Na ten smutek zostawiły? „Czemuż, nie zstąpią te włosy już siwe„Do jednej z tobą mogiły?„Z tobąm ja walczył, obce zwiedzał kraje,„Tyś poległ, a ja nieszczęsny zostaję. 2„Pamiętam, kiedy przed laty już wiela „Wysiał cię Czarny… Czytaj dalej
