(FRASZKA) Gdzie miłości tak mało, że się nie jednoczą, Tam trzeba w nienawiści trzeciego człowieka Połączyć się – tam w krwi się jednej pierwej broczą, Tam choć w ciosaniu krzyża i wbijaniu ćwieka W całość się zlać fatalnie kłótne muszą… Czytaj dalej
Jeżeli kiedy płatne serca dzwonów Leniwo zadrżą, echo porwie jęki I do wesołych rzuci je salonów – Ty westchnij! – smutek uzalotnia wdzięki… * A jeśli karta będzie pogrzebowa Po rogach ulic czernić się, z nazwiskiem – Ty odwróć oczy;… Czytaj dalej
Jako gdy trąba porwie warstwę lata I rzuci w północ gestem osobliwym, I jakby nie był tylko sprawiedliwym Twórca-przyrody, lecz i Ojcem świata, I sprawy czynił wyjątkowej treści, A meteory grały Mu choralnie, Śnieg rozpłakiwał się i czuł boleści Ludzi… Czytaj dalej
1Gdy z wiosną życia duch ArtystaPoi się jej tchem jak motyle,Wolno mu mówić tylko tyle:„Ziemia jest krągła – jest kulista! 2Lecz gdy późniejszych chłodów dreszczeDrzewem wzruszą – i kwiatki zlecą –Wtedy dodawać trzeba jeszcze:„U biegunów – spłaszczona nieco…” 3Ponad wszystkie… Czytaj dalej
(FRASZKA) I Tu – w Rzymie tym – och! w Rzymie… Gdzie przebrązowana, Na Napoleona wielkie imię, Kolumna Trajana* – Tu – Irydiona krótki miecz I pancerz grecki, I katakumb tu łzawa, ciemna rzecz, I prawników język zdradziecki… II Tu,… Czytaj dalej
Od rezultatów mylnego zamętu Z kagańcem w ręku do przyczyn zstępuje Jak smutny żeglarz po schodach okrętu, Kiedy kotwicy szuka… burzę czuje… * O! tak — WCIELONYM skoro pogardzili, Wcielenia wszelkie, więc praca wszelaka — Rwie się… a jeżli przędzie… Czytaj dalej
…Nim znów ucieknę, nic nie mając zgoła, W podartym płaszczu, o porze zawiei, Od zmienionego w salonik kościoła, Od zamienionej w karczmę epopei, Lub i płaszcz może zostawię – acz bywa, Że kto zostawia i płaszcz: na sąd wzywa.
Wierzę – że naród trwa, bo cierpi noże; Wiem, że o rganizm tylko krew lać może – Wierzę – iż główną przeto powinnością Znać ów organizm, krzepić go miłością – Że: aby pomóc bólem złożonemu, Nie dość organizm lepszy wyśnić… Czytaj dalej
1 Nie chcę już smutków, nie!… już mi za małe – Choćby jak świata zepsucie ogromne! – Cóż – bo tu nic jest na skróś przebolałe? Cóż?… nie zajęknie mi w ucho… gdy wspomnę? 2 Dlatego nie chcę smutków… bo… Czytaj dalej
Moja złota – ty kochasz – jeżeli… jeżeli… Kochasz i gwiazdę, która mię ze światem dzieli, Ze światem t y m, którego ranić nieraz trzeba Dla t a m t y c h światów – powiedz – nachylisz mi nieba… Czytaj dalej
