Już się z pogodnych niebios oćma zdarła smutna.Żeglarzu! ciągni rudel, wiatrom podaj płótna,Zmocnioną wczasem dłonią słone krajaj piany;Otworem ci przestrzenne leżą oceany.Niech umysłów nie chwieje burzliwość powodzi,Towarzystwo nieliczne, kruchej słabość łodzi.Wszak nie miał barki z dębu ni serca ze staliFrygijczyk,… Czytaj dalej
Ach, już i w rodzicielskim domu Byłem złe dziecię, Choć nie chciałem naprzykrzyć się nikomu, A przecie. Byłem między krewnymi i czeladzi gromadą Przeszkodą i zawadą. A choć wszystkich kochałem, ni w dzień, ni w nocyNie byłem nikomu ku pociesze… Czytaj dalej
My – tak już przed się patrzymy, wygnani! Jak… na te okna, średniowiecznych murów, Gdzie krata wstaje żelazna z marmurów I samo słońce wzywa kwiatki zza niéj. * Woła je rosa, jak z przyłbic komturów Po-wychylane rano do litanii –… Czytaj dalej
1 Nie chcę już smutków, nie!… już mi za małe – Choćby jak świata zepsucie ogromne! – Cóż – bo tu nic jest na skróś przebolałe? Cóż?… nie zajęknie mi w ucho… gdy wspomnę? 2 Dlatego nie chcę smutków… bo… Czytaj dalej
Już czas ukochać w sadzie pustkowie bezdomne,Ptaki niebem schorzałe i drzewa ułomneI płot, co tyle desek w złe stracił godziny,Że na trawę cień rzuca przejrzystej drabiny. Już czas ukochać wieczór z tamtej strony rzeki,I zmarłego sąsiada ogród niedaleki,I ciemność, co,… Czytaj dalej
A jak śpiewać, to już śpiewać Jak ptaszkowie leśni, Ani wiedząc, ani dbając, Czy kto słucha pieśni. Nigdy ona nie stracona… Pochwycą ją drzewa, W wiosny szumie, jako umie, Bór ci ją odśpiewa. A gdy śpiewać, to już śpiewać Od… Czytaj dalej
Czas ci już wstać, czas ci już iść, Hetmanko polnych rot! Oto ci na hełm borowy liść, Oto ci w rękę rozmaju kiść, Oto twój złoty grot! Powiedziesz ty, powiedziesz nas Na ten słoneczny szlak, Gdzie kwitnąć sercom i pieśniom… Czytaj dalej
…Andiam! che la via lunga ne sospinge… Dante, Inf. (IV 22) Czy to już gwiazda zaranna dnieje Na tym toskańskim niebie, Czy też mi w duszy wschodzą nadzieje, Nadzieje wzięte z ciebie? Stoję i słucham, a wierzba cicha Serce mi… Czytaj dalej
Dzisiaj, nie pomnę już o cośmy grali. Może o różę na samym rozkwicie, Może o płomień, co usta nam pali, Może o gwiazdę zgubioną w błękicie, Może o serce, a może o życie… Tegośmy sobie nigdy nic wyznali, O cośmy… Czytaj dalej
…Gdy wszystkie nici już rozerwane,Co serce je wyprzędło,Kiedy nadziei palce różaneRóżę wypuszczą zwiędłą,Gdy w płachcie zmierzchu, noc życia siędzie,I pieśń nicości śpiewa,Dnia nadlatują wtedy łabędzie,A światła kłos dojrzewa!
