Rymy dorywcze

I. DEDYKACJA [III] Patrzyłem, jak przez szyb brylanty Wbłysł słońca promień – i zalotnie Na czole rzeźbionej Atalanty Drżał, i wachlarzył się stokrotnie! Potem przez liście bluszczów w wazie Kroplił – i piasku źdźbła krysztalił… I aksamit bogatych kotar Po… Czytaj dalej

Rozebrana

BALLADA I Ani jej widzieć wieczorem, ni z rana, Bo rozebrana… * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Więc śpi zapewne! – niech raz rzekną szczerze Służebne… Czytaj dalej

Przepis na powieść warszawską

Weź głupiej szlachty figur trzy – przepiłuj, Będzie sześć – dodaj Żydów z ekonomem, Zamięszaj piórem albo batem wyłój, I dolej wody, aż stanie się tomem – Zagrzej to albo, gdy masz czas, umiłuj!… Nareszcie pannę, zrumienioną sromem Jak rzodkiew,… Czytaj dalej

Próby

Błogosławione pieśni malinowe, Błogosławione pieśni kalinowe; Błogosławione otchłanne niebiosy, Obłoki, wiatrem gnane jako stada, I kołysane wiatrem ciężkie kłosy – -Duch się w harmonię męką nie układa: By w pieśni stanąć, dość stanąć pod progiem; Odetchnąć dosyć, by odetchnąć Bogiem!… Czytaj dalej

Praca – (Norwid)

I „Pracować musisz” – głos ogromny woła, Nie z potem dłoni twej, lub twego grzbietu, (Bo prac początek, doprawdy, jest nie tu): „Pracować musisz z potem twego CZOŁA!” ” – Bądź sobie, jak tam chcesz, realnym człekiem, Nic nie poradzisz!… Czytaj dalej

Pożegnanie

I z miłości, i z pieśni świat się naigrawa,Burzę, co w głębi serca żywot nam pustoszy,Zowią oczarowaniem sławy i rozkoszy;O! cierniowa to rozkosz! opłakana sława!B.Z. Żegnam was, o lube ściany, Skąd, dziecinne strzegąc łoże, Chrystus Pan ukrzyżowany Promieniami witał zorze.… Czytaj dalej

Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej

I Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej, Nerwy że poszły palcami na klawisz, Uginający się i niebezpieczny Most nad przepaścią!… …oni, że ich bawisz, Szepną, i chrząchną, i krzesły swojemi Stwierdzą, że siedli, i że są na ziemi, I… Czytaj dalej

Post Scriptum

Nie tylko przyszłość wieczna jest – nie tylko!… I przeszłość, owszem, wieczności jest dobą: Co stało się już, nie odstanie chwilką… Wróci Ideą, nie powróci sobą. Przeszłość ma wieczność w wieczystej połowie: Zamknąć – odemknąć – zarówno się uczem! Tylko… Czytaj dalej

Posiedzenie

Z ogromnej sali wyniesiono śmiecie I kurz otarto z krzeseł – weszli męże I siedli z szmerem, jak w pochwy oręże, I ogłosili… cóż?… że są w komplecie!! – I siedzą… siedzą… aż tam gdzieś na świecie Wariat wynajdzie parę,… Czytaj dalej

Pompeja

IDo arku, który służy za Pompei bramę,Wiedzie ulica Grobów, niby cmentarz długi;A groby są rozlicznych kształtów: jedne same,Udzielnych groby osób, inne mieszczą sługi,Gladiatory — aktory — inne rodom całymPoświęcone… I są to budowle kamienne,Często sklepione, z wnijściem i siedzeniem małym,Gdzie… Czytaj dalej