Słowianin

Jak Słowianin, gdy brak mu naśladować kogo, Duma, w szerokim polu, czekając na siebie – Gdy z dala jadą kupcy gdzieś żelazną – drogą, Drżą telegramy w drutach i balon na niebie; Jak Słowianin, co chadzał już wszystkiemu w tropy,… Czytaj dalej

Słodko jest zasnąć…

Słodko jest zasnąć, słodziej być z kamienia Dziś, gdy tak wiele hańb i poplamienia, Nie czuć, nie widzieć, leżeć jak w mogile; Cóż z tak uroczą porównałbyś Nocą? Przeto zaklinam, ucisz się na chwilę, Mógłbyś przebudzić mię… na co? i… Czytaj dalej

Sława

Księgi, w złoconych na grzbiecie ornatach, Pozamykane na srebrne paznokcie, Biusta z marmuru w wawrzynach i kwiatach, Gwiazdy — i wstążek orderowych łokcie — Strusich piór obłok, haftu błyskawica, Biczów pioruny — kół złoconych grzmoty — Powozów druga w ulicy… Czytaj dalej

Skała Bolmirowej

Nie wiem, czyli coś lepiej wypowie ma lira Nad czułość Wiercisławy, nad serce Bolmira!… Treści – które zarówno w Słowieńszczyźnie słyną: Czy to o wiośnie wczesnej, czy to z oziminą. – Właśnie lato: już gaje kwitną jak ogrody, Bolmir i… Czytaj dalej

Siła ich

Ogromne wojska, bitne generały, Policje – tajne, widne i dwu-płciowe – Przeciwko komuż tak się pojednały? – Przeciwko kilku myślom… co nienowe!

Sieroty

Czy widziałeś sieroty, co w nabrzmiałym oku Gwałtem budzą wesołość, a ta, wysilona, Na chwilę tylko błyśnie i po chwili kona, Zanurzając się w łoże chmurnego obłoku? Biedne dzieci! szczęśliwe, jeśli przy nich czasem Ktoś o zmarłych rodzicach napomknie nawiasem,… Czytaj dalej

Sfinks I

Alleluja!… Archimedesa grób Zwierciadłami rozpowinął blask Alleluja!… gwinty jego śrub Sklepień czarnych opowiada trzask. Wszech-niczyja zwycięża już Mość; Ni ten pierwszym, co da pierwszy znać, Że – ażeby z martwych powstać – dość Na zegarek raz spojrzawszy… wstać

Scherzo – (Norwid)

DOKTOR Napisz nam książkę – WARIAT …cóż? Niźli napiszę, To pierwej powiem, co potem usłyszę: Że drukujący mało jej rozumie, Więc cała Polska i Wiek, i Epoka Nie zrozumieją także!… To – w ich dumie Usłyszę… przy tym, że rzecz… Czytaj dalej

Sariusz

1862 I Oni myśleli, że już na okopach Historii – nogą tratują po chłopach: I że jednego zabrakło szlachcica W Ojczyźnie całéj…! II Amarantowa że zdmuchniona świéca; Że nie zostało nic… tylko lewica. A wiatr od Azji tętni i pośwista:… Czytaj dalej

Samotność – (Norwid)

Cisza – niekiedy tylko pająk siatką wzruszy, Lub przed oknem topolę wietrzyk pomuskuje; Och! jak lekko oddychać, słodko marzyć duszy – Tu mi gwar, tu mi uśmiech myśli nie krępuje. Jak niewolnik, co ciężkie siłą więzy skruszy I zgasłe życie… Czytaj dalej