Toast na cześć Ludwika Nabielaka

Ktokolwiek bądź jagodę winną ssał, Ten zna jej osobną tajemnicę: Że – należy, ażeby się płyn lał We formy-odpowiedniej szklenicę – – Wino jedno chce mieć helleński kask, A drugie – tulipan kryształowy; Inne – straciłoby wonność i blask, Gdybyś… Czytaj dalej

Tęcza – (Norwid)

Wstęp pierw uczynię, by mię lekkie słowo Nie pomówiło gdzie o profanację, Mowy że polskiej ja konchę perłową Zdrabniam na fraszki, na improwizacje, W kramarne cacka łamiąc ją i liche, Zamiast pielgrzymiej tuniki upięciem Zrobić, i w ślady pójść za… Czytaj dalej

Święty pokój

Jeszcze tylko kilka ciężkich chmur Nie-porozpychanych nozdrzem konia; Jeszcze tylko kilka stromych gór, A potem już słońce i harmonia!… — Jeszcze tylko z hełmu kilka piór W wiatru odrzuconych próżnię; Jeszcze, tylko jeden pękły grot, Błyskawica jedna — jeden grzmot… Czytaj dalej

Sursum corda

Któż jest ten Polak, kto?… co zrodzon na obcej ziemi I z obcą w żyłach krwią — dłońmi ku niebu drżącemi Za Polską modły śle… i imię jej wymawia?… — Kto ten monarcha, kto?… co w oblężonej stolicy Gdy mury… Czytaj dalej

Spółcześni

Tam, gdzie ani już dojrzeć uprawnych zagonów, Ty chcesz, bym ja krytyki pielęgnował niwę. Co radzisz? – zważ! – i w chwilę jakże nieszczęśliwę! To nie czas Peryklesów – nie – to Faraonów… Posłuchaj stylu krytyk i przyznaj mnie: czyli… Czytaj dalej

Spowiedź II

1 Te czarujące na ziemi Istoty, Których obecność drogą i przyjemną, Przez cały żywot bywały tak ze mną, Jak Wielki Cesarz z żołnierzem-piechoty, On go pamiętał, choć od armat ciemno! Gdy z konia liczył swych bagnetów płoty, Lub, mając kartę… Czytaj dalej

Spowiedź (Norwid)

GLADIATOR „Ojcze Janie!…” odmówiłem danin Bogom rzymskim – jak Wy nas uczycie: Przesz słowa Twe jestem chrześcijanin, Choć gladiator – przez całe me życie! * Cóż? uczynię, skoro na zabawę W cyrk mię rzucą… życia?… nie wybieram – Tylko, Ojcze!… Czytaj dalej

Sonet do Marcelego Guyskiego

SONETDO MARCELEGO GUYSKIEGOJAKO AUTORA BIUSTU W. K. Z CHODŹKÓWSonet przez ręce J.B.Z.(dlatego, aby Bohdan Zaleski czytał) I Męża jeżeli posąg wywiodłeś z kamienia, Tak, jak on jest, niech wiekom późniejszym zostanie, Lecz kobieta – zarazem kobietą-spojrzenia, Sobą i ową, jak… Czytaj dalej

Smutno

Smutno życie porzucić i zamknąć się w sobie. Żyć czuciem własnym, własnych marzeń przędzą, Lecz smutniej o wiele być na życia grobie I ducha skrępować młodości swej nędzą.

Słuchacz

SŁUCHACZDO P. OL. WAGNER. 1876 I Znasz ten kraj, znasz tę narodu chwilę, Gdy grajkom, wam, świat wtacza się do ręki, Bo z żadnych słów nie dowie się nikt tyle, Co z łkań, co z łez – bo idee są… Czytaj dalej