Wisława Szymborska – poetka pytań i wątpliwości

O Wisławie Szymborskiej i jej poezji Stanisław Barańczak napisał: Poetka bierze na siebie rolę współczesnego Noego; jej twórczość staje się arką, w której przynajmniej próbki tych wartości pragnie ocalić. Jakie to wartości? – obrona pojedynczości, przypadku, żywiołu życia przed kolektywizmem,… Czytaj dalej →

„Dżuma” jako powieść parabola

Powieść \”Dżuma\” Alberta Camusa jest utworem, który można określić w wieloraki sposób: jest to zarówno powieść egzystencjalna związana z filozofią egzystencjalizmu, parabolą – przypowieścią, jak i kroniką wydarzeń dziejących się w Oranie od 16 kwietnia 194. roku do lutego następnego… Czytaj dalej →

Psychika „człowieka zlagrowanego” („Opowiadania” T. Borowskiego)

Dziś, po latach, osobowość Tadeusza Borowskiego wydaje się tragiczną, wypaczona przez wojnę i, później, przez piętno socrealizmu. Biografia pisarza i poety ma trzy oblicza. Należał do pokolenia Kolumbów, z domu i młodości wyniósł pierwsze pełne cierpień doświadczenia: ojciec jego był… Czytaj dalej →

Manifesty i programy poetytckie dwudziestolecia międzywojennego

Skamander – nazwa od mitologicznego źródła Skamander; głosili postulat bezprogramowości – ideał młodości, siły twórczej i przyjaźni miał zastąpić manifesty programowe. Odrzucali patos i wielkie tematy narodowe, mit twórcy – mesjasza i kult talentu. W poezji dominują tematy \”czysto poetyckie\”:… Czytaj dalej →

Bohater wybranej powieści Stefana Żeromskiego wobec swoich czasów

Żeromski przez całę życie twórcze wierzył w niepodległość Polski. Kiedy w końcu nadeszła, powitał ją z wiarą, że oto spełniły się nadzieje wielu pokoleń i jego własne o potędze i szczęściu tragicznie doświadczonego narodu. Dlatego po roku 1918, już od… Czytaj dalej →