Śpiewy historyczne – Duma o Stefanie Potockim

1Słuchajcie, rycerze młodzi,Żałosnej lutni jęczenie;Niech w was chęć do sławy rodziDawnego męstwa wspomnienie.Słuchajcie, jak sławy wieniec,Walcząc w ojczyzny obronie,Zyskał odważny młodzieniecI w szlachetnym poległ zgonie. 2Już Podola żyzne niwyChmielnicki hordy zalegał,Już głos matek przeraźliwyW smutnych się skałach rozlegał;Rzuca rolnik pług… Czytaj dalej →

Do księcia imci Krzysztofa Radziwiłła…

Miej, książę, niedoszłego żniwa różne snopy. Znam, żem nie był na skale ślicznej Kalijopy, I nie wiem, kędy płyną kastalijskie zdroje: Tyś mój Febus, tyś, książę, Hipokrene moje. Ty mi ducha dodawasz, ty wyjmujesz z ceny Tych, co teraz, ubogie,… Czytaj dalej →

Non fecit taliter ulli nationi

Żadnej krainie Bóg nie błogosławił Tak jako Polszcze, bo choć ją postawił Wśród nieprzyjaciół krzyża zbawiennego, W całości dotąd jest z obrony jego: Stąd ma i sławę, bo postronni wiedzą, Że za jej strażą w bezpieczeństwie siedzą. Do sąsiadów też… Czytaj dalej →

Do M***

Precz z moich oczu! … posłucham od razu, Precz z mego serca! … i serce posłucha, Precz z mej pamięci! … nie … tego rozkazu Moja i twoja pamięć nie posłucha. Jak cień tym dłuższy, gdy padnie z daleka, Tym… Czytaj dalej →

Pieśń Mignon

Znasz-li ten kraj, Gdzie cytryna dojrzewa, Pomarańcz blask Majowe złoci drzewa? Gdzie wieńcem bluszcz Ruiny dawne stroi Gdzie buja Laur I cyprys cicho stoi? Znasz-li ten kraj? Ach, tam, o moja miła! Pókiś tam ze mną była! Znasz-li ten gmach,… Czytaj dalej →

Litania pielgrzymska

Kyrie eleyson. Chryste eleyson. Boże Ojcze, któryś wywiódł lud Twój z niewoli egipskiej i wrócił do Ziemi Świętej, Wróć nas do Ojczyzny naszej. Synu Zbawicielu, któryś umęczony i ukrzyżowany zmartwychwstał i królujesz w chwale, Zbudź z martwych Ojczyznę naszą. Matko… Czytaj dalej →

Rozmowa Wieczorna

I Z Tobą ja gadam, co królujesz w niebie, A razem gościsz w domku mego ducha; Gdy północ wszystko w ciemnościach zagrzebie I czuwa tylko zgryzota i skrucha, Z Tobą ja gadam! Słów nie mam dla Ciebie: Myśl Twoja każdej… Czytaj dalej →

Grób Potockiej

W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi sady, Uwiędłaś, młoda różo! bo przeszłości chwile, Ulatując od ciebie jak złote motyle, Rzuciły w głębi serca pamiątek owady. Tam na północ ku Polsce świecą gwiazd gromady, Dlaczegoż na tej drodze błyszczy się ich tyle?… Czytaj dalej →

Ranek i wieczór

Słońce błyszczy na wschodzie w chmur ognistych A na zachodzie księżyc blade lice mroczy, Róża za słońcem pączki rozwinione toczy, Fijołek klęczy zgięty pod kroplami ranku. Laura błysnęła w oknie, ukląkłem na ganku; Ona muskając sploty swych złotych warkoczy: „Czemu… Czytaj dalej →