Scena I Dom Wdowy dopalający się – przed pogorzeliskiem garstka wieśniaczego ludu. PIERWSZA KOBIETAOj, widzicie, jak diabły ludziom szczęście noszą,Ta, nędzarka, ta wdowa ze swoją kokoszą,W złotej karecie błotem nas biednych bryzga. DRUGA KOBIETAOj prawda, że to gorzko, nam się… Czytaj dalej
* LECH * GWINONA, żona Lecha * LECHON — synowie Lecha * KRAK * ARFON * DERWID, król Wenedów * LILLA WENEDA — córki Derwida * ROZA WENEDA * POLELUM — synowie Derwida * LELUM * SYGOŃ — Lechici *… Czytaj dalej
Scena I Teatr wystawia mieszkanie astrologa. Wśród sali stół zarzucony księgami — teleskopy w oknach obrócone na niebo. ASTROLOGsam Nicość nauki — gorzki owoc doświadczenia! Myśleć — zgłębiać — i potem wszystkiemu nie wierzyć, Dręczyć się, żeby okrąg swych marzeń… Czytaj dalej
Tyrsis, Morson, śpiewaków cztery. Tyrsis Powiedz nam, Morson – wszak to za pochwałę dają, Kiedy się młodzi ludzie o rzeczach pytają – Co za pieśni śpiewano, kiedy za Damona Sąsiadka nasza, Fillis, była poślubiona? Boś ty tam był, a nam… Czytaj dalej
Scena pierwsza Pokój w domu Poloniusza. Poloniusz i Rajnold. POLONIUSZ Rajnoldzie, oddasz mu waszmość to pismo I te pieniądze. RAJNOLD Nie omieszkam, panie. POLONIUSZ Zanim się jednak doń udasz, Rajnoldzie, Mądrze byś zrobił, ażebyś poprzednio O jego sprawowaniu się wywiedział.… Czytaj dalej
Scena pierwsza Cela OJCA LAURENTEGO. OJCIEC LAURENTY i PARYS OJCIEC LAURENTY W ten czwartek zatem? to bardzo pośpiesznie. PARYS Mój teść, Kapulet, życzy sobie tego: A ja powodu nie mam rzecz odwlekać. OJCIEC LAURENTY Nie znasz pan, mówisz, uczuć swojej… Czytaj dalej
Z wstydem poczęty człowiek, urodzonyZ boleścią, krótko tu na świecie żywie,I to odmiennie, nędznie, bojaźliwie,Ginie, od Słońca jak cień opuszczony. I od takiego (Boże nieskończony,W sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwieSam przez się żyjąc) żądasz jakmiarz chciwieByć miłowany i chcesz… Czytaj dalej
Piorunem strasznym obrzymy pobite,Poważnych królów sprawy znamieniteNiech, kto chce, śpiewa: nam się, lutnio, małoPegazskich zdrojów wody pić dostało. Bacha śpiewajmy, cicho pijącego,Przy nim Cyprydę i wojny pustegoSpokojne dziecka, które zawżdy swojeNa rozpalonej skale ostrzy zbroję. Powiedzmy k temu żartowliwe zdradyLeśnych… Czytaj dalej
Ubogiś? Ubogim być musisz zawżdy. Czemu?Bogactw teraz nie dają, tylko bogatemu.Chcesz mieć co? Przynieśże co; bierz za słowa słowa;Taka teraz po wielkim brzmi pałacu mowa.
Na ambonie i każdemu z osobna to mówię, ale wy jak te psy tylko nastajecie jeden na drugiego, tylko… – wiatr resztę słów wepchnął mu do gardła, że ksiądz się srodze zakasłał, a Antek nic nie rzekł, szedł w podle… Czytaj dalej
