Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi, Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci, To każdy kwiatek powie wiersze Zosi, Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci. Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci, Słuchaj — bo to są najlepsi poeci. Gwiazdy błękitne, kwiateczki… Czytaj dalej
Przyszli wygnańce na ziemię sybirską i obrawszy miejsce szerokie, zbudowali dom drewniany, aby zamieszkać razem w zgodzie i w miłości braterskiej; było zaś ich około tysiąca ludzi z różnego stanu. A rząd dostarczył im niewiast, aby się żenili, albowiem dekret… Czytaj dalej
Scena I Las blisko jeziora Gopła ? chata Pustelnika ustrojona kwiatami i bluszczem. ? Kirkor wchodzi w karaceńskiej zbroi, bogato ubrany, z orlimi skrzydłami… KIRKORsamRady zasięgnąć warto u człowieka,Który się kryje w tej zaciszy leśnej;Pobożny starzec ? ma jednak w… Czytaj dalej
Scena I [SCENY I W AUTOGRAFIE BRAK] Scena II Sala w pałacu jak w akcie I.Amelia prowadzi maleńkiego Michasia. za rękę. AMELIA Nie wiesz ty, gdzie braciszek Szczęsny? MICHAŚ Widziałem go, siostrzyczko. Spał na sofie zielonej. AMELIA Spał? — Od… Czytaj dalej
OSOBY: MARIA STUART — królowa SzkocjiHENRYK DARNLEJ — mąż Marii StuartMORTON — kanclerzRIZZOBOTWEL — kochanek MariiDUGLAS LINDSAJ PAŹNICK — błazen HenrykaASTROLOG Scena w pałacu Holy Rood
Cny Marszałku, luboś jest nie w lesiech schowany,Ani wiek twój na podłe zabawy oddany,Aleś w pańskich pałacach lata świetne trawiłI dzielność swą na miejscach okazałych stawił;Te wszakże sielskie mowy i proste rozprawyPrzynoszę przed cię! Czasem podlejsze potrawyLepiej smakują niżli pułmiski… Czytaj dalej
Scena pierwsza Taras przed zamkiem. Francisko na warcie. Bernardo zbliża się ku niemu. BERNARDO Kto tu? FRANCISKO Nie, pierwej ty sam mi odpowiedz; Stój, wymień hasło! BERNARDO „Niech Bóg chroni króla.” FRANCISKO Bernardo? BERNARDO Ten sam. FRANCISKO Bardzo akuratnie Stawiacie… Czytaj dalej
Scena pierwsza Plac publiczny. Wchodzą BENWOLIO, MERKUCJO, PAŹI słudzy BENWOLIO Oddalmy się stąd, proszę cię, Merkucjo, Dzień dziś gorący, Kapuleci krążą; Jak ich zdybiemy, nie unikniem zajścia, Bo w tak gorące dni krew nie jest lodem. MERKUCJO Podobnyś do owego… Czytaj dalej
Niebo koroną, mężnym ojczyzna go zowie,A my go wyznawamy królem, Sarmatowie.Bóg, ojczyzna, postronni tak go zdobią społem,Że mu inszym nie trzeba sławić się tytułem.Lecz nam tuszy ten umysł, kożdej cnoty żyzny,Iż go ojcem nazowiem tej nowej ojczyzny.
Pokój – szczęśliwość, ale bojowanieByt nasz podniebny. On srogi ciemnościHetman i świata łakome marnościO nasze pilno czynią zepsowanie. Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie!Ten nasz dom – ciało, dla zbiegłych lubościNiebacznie zajźrząc duchowi zwierzchności,Upaść na wieki żądać nie… Czytaj dalej
