Po zrąb błękitów świat tu ogarniam dokołaI zamykam tak w oku, jako się zamykaZ ciszą i z wonią mirry celę pustelnika,Przez którą białe skrzydło powiało anioła. Nade mną skalnych szczytów mgłą zawite czoła,Po jarach huczy wichrów echowa muzyka…To srebrne harfy… Czytaj dalej
Lombardii pola mi się pokazały We mgłach szerokich, kryjących błękity: Koń Barbarossy cwałował w nich biały. Przed nim szlak mleczny, perłami wybity, Za nim się grzywy tumanem rozwiały, Nad nim szumiące w polotach — piór kity. Pędził, do starych bojów… Czytaj dalej
Nie w domu szczęścia i nie w domu ciszy,Ale na Patmos i w ducha uciskuJan orłów miewał za swych towarzyszy,I objawienie przyszłości w zabłysku…
Obielił nam nasze chatyNowy dzionek złoty.Widniej, widniej teraz ludziom,Co w niej do roboty: Do roboty — grodzić płoty,Okopywać rowy,Strzedz na siłę, co nam miłe,Na ten roczek nowy! Do roboty — lepić ściany,Gdzie się która pada,Boć ta chata stoi lata,Jeszcze od… Czytaj dalej
Na dział! Na dział!Na ornej ziemi dział!Tam widźmy pług słonecznych dróg,Tam płaćmy wielki ojców dług,Dziedzice klęsk i chwał!A nasze klęski — to tych pólMartwota stara, stary ból,Krzywd starych zmierzch i noc…A nasza chwała — światło, ruch,A nasze hasło — bratni… Czytaj dalej
…Powiem ci, co jest szczęścia tajemnica,O serce!Odemrzyj temu, co ma śmierci lica,Jęk skonu,A nie siej, gdziebyś w grobach szukać miało plonu. Powiem ci, co jest szczęścia tajemnica,O serce!Ożyj temu, co nad śmierć, nad ból, nad złudzenie,Trwa nieskończenie.I niech trwa drżąca… Czytaj dalej
Wiejcie więc znowu bujne wichry owe,Coście mi skrzydła wznosiły na loty,Wiejcie więc znowu, o głosy echowe,W bezmierny obszar tęsknoty! Ten, kto się poczuł raz w wolnym przestworze,Wiecznie już dyszeć będzie za swobodą,I choć na skały wyrzuci go morze,Łódź swoją znów… Czytaj dalej
»Bóg nie jest Bogiem umarłych lecz żywych«. Rośnie nasz cmentarz!Gdzie spojrzeć, na oko,Wszerz i wzdłuż świata — niewiele nam ziemi;Ale, o jakże skopana głębokoGroby naszemi!Gdyby w błękity wznieść je na kształt stoga,Sięgłyby — Boga. Gwiazda, co tak się jak perła… Czytaj dalej
Szumi dąbrowa, szumi,Jako dawniej szumiała;Leci piosenka, leci,Jako dawniej leciała. A w tej dąbrowie, w szumnej,Chwieją się z wichrem drzewa;A w tej piosence, w cichej,Tajemna żałość śpiewa. A w tej dąbrowie, w szumnej,Kruk czarnym dziobem kracze;A w tej piosence, w cichej,Serce… Czytaj dalej
Ty mi nocy śpiewaj jużPieśń wieczorna sennych róż…Niech to serce pije ciszęZ twych gasnących, złotych zórz. Z czoła mego zdmuchnij dzień,Daj mi zapasu w mrok i w cień,Smętne było życie moje,Pełne burz i skwarnych tchnień… Jedne kwiaty zwiędły mi,Drugie porwał… Czytaj dalej
