Nie daj
…Nie daj, by słońce jedną łzę wypiło,Nim ją otrzesz z oczu brata.Bo tylko miłość jest siłą,Ci zgładzić może ból świata…Lecz łza, co w ziemię wsiąknie, lub w słońca promienie,Odradza się — nieskończenie.
Maria Konopnicka
O nocy cicha…
O nocy cicha, o nocy majowa, Korony Boga blada, chłodna perło! Ty, jak tęsknoty bezsennej królowa, Nad ziemią wznosisz srebrne swoje berło… O! miłościwą bądź ty dziś dla ducha, Co w twych przeźroczach tajemniczych tonie I zadumanej ciszy twojej słucha… Czytaj dalej
Oto łódź moja…
Języków ludzkich słuchałam, do syta,Do tchu utraty, do zawrotu głowy.— Oto łódź moja od brzegu odbita…O morze, twojej pożądam dziś mowy! Niechże mnie teraz twa cisza powitaZapomnianymi w wrzawie świata słowy;Niechaj bezbrzeżnym błękitem nakrytaW głos się twój wsłucham i w… Czytaj dalej
Ponieście się…
Ponieście się szumyPo tym ciemnym boru,Będę was słuchała,Z ranka do wieczoru! Będę was słuchała,Płaczem wtórowała,Żem ja takiej wiosnyW życiu doczekała! Ani ona słońcem,Ani ona zorzą,Tylko chmurą weszła,Nad tą ziemią bożą. Tylko chmurą weszła,Tylko rosą spadła,Gorzkiemi ślozamiOczy nam wyjadła!
Przez czasy, przez stulecia…
…Przez czasy, przez stulecia,Idzie anioł, niosący szatę pełną kwiecia,Zebranego o zorzy najróżańszej słońca.Do bożych idzie spokojów,Z pola walki, winy, znojów,Ale jeszcze mu droga daleka do końca! Przez stulecia, przez czasy,Idzie anioł, co wichrem wali czarne lasy,Wyrosłe pod łunami skrwawionemi słońca.Z… Czytaj dalej
Rota
Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,Nie damy pogrześć mowy!Polski my naród, polski lud,Królewski szczep Piastowy,Nie damy, by nas zniemczył wróg…– Tak nam dopomóż Bóg! }bis Do krwi ostatniej kropli z żyłBronić będziemy Ducha,Aż się rozpadnie w proch i pyłKrzyżacka zawierucha.Twierdzą… Czytaj dalej
Strumieniste jary…
Strumieniste jary,Głębokie ruczaje…Jak ci śpiewać ziemio,Kiedy tchu nie staje?…Kiedy pierś ściśniętaPowietrza nie chwyta?Kiedy okrzyk bratniPieśni nie powita?… Hej! czy mi kto TatryZwalił na ramiona?Czyli mnie przygniotłaMogiła zielona?Czy mnie Wisła srebrnąŚcisnęła obręczą?Czy chmura związałaMokrą od łez tęczą? Ani Tatry sineZ posad… Czytaj dalej
To my!
…„Kto tam w moje ciche noce,Jak ptak w petach się trzepoceI skrzydłami mdlącymi trącaO mojego sierp miesiąca?Kto źrenice pałająceWbija w globy moje drżące?Kto mi gwiazdy budzi moje,Gdy ja na nie dłoń położę?Kto uciszyć się nie może,I zrywa się i znów… Czytaj dalej
Ulatują nasze ptaki…
Ulatują nasze ptaki,Ulatują tam,Skąd ich żadna nowa wiosnaNie powróci nam… Ulatują w jasne zorzeZe swych ciemnych gniazd,Ogarnione wiecznym światłemNieśmiertelnych gwiazd. Cichną po nich chaty ściany,Cichnie serca świat,Więdnie łzami polewanyWiosny naszej kwiat! Więdną siewne ducha runie,Nim się związał kłos,W pozaświecia smętnej… Czytaj dalej
W kształt się niewinny oblecz…
…W kształt się niewinny oblecz i w kształt świeży,O duchu! Jako pod borowym śniegiem,Co na podwiośnie jeszcze niedotknięty leży,Rozwite w srebrzystym puchu,Sasankowe czyste kwiaty,Takie nieskalane szatyMiej, srebrzystym tkane ściegiem,O duchu!
