Mam ja ogródeczek Śliczny, choć malutki, W moim ogródeczku Rosną niezabudki. Niezabudki rosną, Co je mama siała, Żebym na jej słowa Zawsze pamiętała. Kiedy rankiem wyjdę Do mego ogródka, — Dzień dobry, Zosieńko! — Mówi niezabudka. — Dzień dobry. Zosieńko!… Czytaj dalej
Oj, matusiu, lny nam kwitną, Jako niebo, tak błękitno! Pielcież zagon wedle krzyża, Bo się na mnie czas przybliża… Hej!… A łzami go polewajcie, A na słonku suszyć dajcie… Niech go ciepły wiatr przewiewa, A skowronek niech ośpiewa… Hej!… A… Czytaj dalej
Usta by moje milczały jak trumna,Gdyby o skargi chodziło mi własne;Bo ja też umiem stać cicha i dumnaI pod wiatr czoło mieć jasne.Z życiem przywykłam rachować się twardoI własną dolę odrzucać z tej szali,Na której serce milionów się paliI drży,… Czytaj dalej
…Salve, anima symphonialis… Poznaliśmy się — do znania nie skorzy — Poznaliśmy się o cichym zachodzie. Anioły Pańskie już grały na zorzy, Słońca już Arno gasiło blask w wodzie, A nad Florencją stał nów i srebrzyście Na marmur biały róż… Czytaj dalej
…Radości, gdzie są twe plony?Gdzie chleby są, któremiNakarmiasz głodnych ziemi?Gdzie jest, któryby tobą został nasycony?Pusty kłos twój powiewa,Żniwo twoje — jest plewa,A czerw życia podgryza owoc twego drzewa. …Bólu, rabie ty boży,Z zorzy idziesz do zorzy,Plenny rzncając siew..Ty wodzisz swoje… Czytaj dalej
Świętojański wieczór — Uciecha dla dziatwy; Zapaliły już ogniska Te flisacze tratwy. Idzie płomień w górę, Sobótka się pali, Sypie iskry szczerozłote Po tej modrej fali. A ten stary flisak Poprawia ognisko; Pal się, pal się, ty sobótko, Bo Warszawa… Czytaj dalej
Ta gwiazda, co się moją zwie,Ta świeci stąd daleko,Nad równinami śnieżnych pól,Nad wielką, modrą rzeką. Wskroś pola bije głuchy jęk,Wskroś rzeki skarga głucha,A moja gwiazda patrzy tam,I głosów onych słucha. Na polu stoi czarny krzyż,Na rzece bije fala,A moja gwiazda,… Czytaj dalej
. . . . . . . . . . Nad Rodanem zorza stoi, Nad Rodanem słońce wschodzi; Prowansalska skróś równina W złotej kąpie się powodzi. Prowansalską wskróś równiną Świeży błękit się przelewa; Nikt nie zgadnie, czy skowronek, Czy Aubanel… Czytaj dalej
Potęgi nadświatowej Uderzył we mnie dech… Zadrżała dusza moja Od przedwiekowych ech… I wicher mi stworzenny Na głowie podniósł włos, I wpadł mi z szumem w uszy Przepaści wiecznych głos… I harfą byłam drżącą, I chaos na niej grał Ogromną… Czytaj dalej
W obcej gdzieś krainieKamień twój grobowy,Cudze niebo płynieNad snem twojej głowy,Cudze niebo chmurne,Rankiem grób twój rosi,Cudzy wiatr ci echoCudzej pieśni nosi. Ani twej mogiłyNasza brzoza strzeże,Ani świerk pochyłySzepce tam pacierze,Ani wierzby naszeŻałosnemi szumyBudzą ciebie nocąZ śmiertelnej zadumy. Kurhanu twojegoBracia nie… Czytaj dalej
