Rozjęczał się, rozkołysał na Wawelu spiż…W ziemi krzyżów przybył jeszcze jeden czarny krzyż.Jeszcze jeden wzniósł ramiona nad smętną krainą,Gdzie mniej coraz blasków słońca, a chmury wciąż płyną. Wraca oto uciszony oną wielką ciszą,Którą duchy praojcowe synów swych kołyszą. Już otarty… Czytaj dalej
Nie! Nie jesteśmy niemą lutnią. Przeczę!Na sercu naszem wszystkie drgają struny.I nie strzaskały żadnej w nas pioruny,I nie rozcięły żadnej jasne miecze,I nie przegryzły żadnej rdzawe runy…Ale niestrojne są, i są w rozdźwięku,I nic nie mogą wydać oprócz jęku.
Oj nocko, nocko, czarny sokole! Czarne twe skrzydła zakryły pole; Zakryły pole nad naszą drogą, A mego smutku zakryć nie mogą… A czy ty pióra rzuciłaś w morze, Czy je spaliły zachodnie zorze, Czy nie ma dosyć zmierzchów na ziemi,… Czytaj dalej
Mrokiem niegdyś i smutkiem nękany, Nędzniał sokół oślepły na kole; Dziś na lasy ojczyste i łany Podniósł w słońce swe skrzydła sokole. Już on nie chce być w klatce swej syty I zhańbiony żelaznym ogniwem; Już zna wolne, szerokie błękity,… Czytaj dalej
Leci pliszka Spod kamyszka: — Jak się macie, dzieci! Już przybyła Wiosna miła, Już słoneczko świeci! Poszły rzeki W kraj daleki, Płyną het — do morza: A ja śpiewam, A ja lecę. Gdzie ta ranna zorza!
…Przyjdzie, o przyjdzie wiosna,Dla mrozem ściętych kwiatów,Dla bohaterów kości,I dla bezlistnych drzew!Maj przyjdzie nawskroś odrętwiałych światów,A w słońc porannej jasności,Z grobów wyniknie pieśń życia radosna,Zmartwychwstań śpiew! I zapomniane od wieków narodyWynikną, jako zdroje,Na głos huczącej wody,Gdy już stargane są mogilne… Czytaj dalej
Chceszli poznać, żeś już stanął Na klasycznej włoskiej ziemi? — Bacz, czy drogę ci zabiegną Wierzby z głowy uciętemi; Bacz, czy drogę ci zabiegną Łóz przeźrocza, winnic kraty, Czarne pinie i osterie, I jaskrawe w oknach szmaty; Czy liliowych wzgórz… Czytaj dalej
Szumiące zdroje, przepaściste zdroje, Co z głośną skargą niesiecie swe brzemię, I nienawiści, i gorycze swoje Z pianą wściekłości ciskacie o ziemię, Szumiące zdroje, o, jakże wam błogo Rzucać się w kaskad namiętne wybuchy I przelatywać po szczytach, jak duchy,… Czytaj dalej
Ty tutaj, słonko? — A kto tam świeciNad wioską naszą lichą?Kto ze snu budzi kwiaty i dzieci,W poranną zorzę cichą?Kto rzuca w naszą strugę na lace,Co płynie wstęgą siną,Złote lakierki lekko tańcząceMiędzy zieloną trzciną?Kto ciche światło sieje po lesie,Przez szmaragdowe… Czytaj dalej
Toskańskiej nocy bije skrzydeł wianie, Toskańskiej nocy leci dech po błoni Skróś zórz różanych, skróś liliowej toni — Fra Angelica słyszę Zwiastowanie. I skłaniam głowę, aż rosa ukanie I chryzmat ciszy położy na skroni. Już pierwsza gwiazda drżący blask swój… Czytaj dalej
