… E veni dal martiro a questa pace. Dante, Parad. (XV, 148) Wielka lampa staroświecka Rzuca na stół krąg jasności… Jakoś dziwnie z mazowiecka Ćwierka świerszczyk od zapiecka, Aż dreszcz idzie w kości! Więc podparłszy głowę ręką, Pijesz duchem głos… Czytaj dalej
Pierwszym cmentarzem, jaki poznałam w mojem życiu, były tak zwane «Mogiłki» w Suwałkach. Znajomość to wszakże była z widzenia tylko, bo ojciec nie pozwalał chodzić dzieciom na cmentarz. Nie byłam więc na Mogiłkach ani wtedy, kiedy wyniesiono na nie Kostuchę,… Czytaj dalej
Zakwitły ciernie. Krzew bólu i mękiStanął w śnieżystych bukietów swych puchu,Od drgnięcia pierwszej skowrończej piosenki,Do pól podmuchu. Czarność się jego żałobna odziałaKwiatem rozkoszy, utkanym misternie:Gwiazda przy gwieździe drży lekka i blada…Zakwitły ciernie. Ale nad czołem schylonem w zadumieZawsze się wije… Czytaj dalej
I wiosna przyjdzie i kwiat rozwinie,A z moich oczu nigdy nie zginieTo ciche, śnieżne pole… I lato przyjdzie, i kłos zadzwoni,Ale przedemną wciąż jak na dłoniTo ciche, śnieżne pole… I słońce zgaśnie i dzień się zmroczy,Lecz ja w ciemnościach wytężę… Czytaj dalej
A choćbym cię, fujareczko, Cisnął w głębinę, Lecieć będą twoje pieśnie Przez wody sine… Lecieć będą twoje pieśni, Tęskliwe głosy, Będzie serce tajać z żalu, A oczy z rosy. A choćbym cię, fujareczko, Zagubił w boru, Słyszeć będę twoje granie… Czytaj dalej
…V. Stella matutina…R. Ora pro nobisLit. Loret. A po długim milczeniu podniósłszy twarz, ciemną Od niewymownych smutków, co głosu nie miały, Rzekł: — „Chcesz słyszeć, jak pola modlą się tu ze mną?” I zaraz wielkie echa w katedrze zadrżały, Od… Czytaj dalej
Niechże i tobie będzie tutaj karta,Staruszko moja, na kiju oparta.Coś mnie tak zeszła wśród ciszy i słońca.Białością swoją cała srebrniejaca,Jak schodzi czasem z swojego ukrycia.Prosta i mądra w prostocie – myśl życia. Południe było ciche i gorące. Park Łyczakowski we… Czytaj dalej
W tłumie, na mrozie stanęła pod ścianą, Okryta starą, mężowską sukmaną. Posępna rzecz jest ta siwa siermięga, Przesiąkła potem i łzami i zdarta Na zgiętym w pracy i niedoli grzbiecie Nędzarza, który nigdy z ciemności nie sięga Do światła żadną… Czytaj dalej
Staś dzień cały w polu strawił; Ach, jak on się też nabawił! Nikt się o tym, nikt, nie dowie, Chyba że mu Staś opowie. Najpierw z rana, tak jak trzeba, Wypił mleczko, podjadł chleba I het poszedł w pole miedzą,… Czytaj dalej
A w tym gęstym życie derkacz sobie siedzi, Płacze, lamentuje i bardzo się biedzi. — Już kosiarze brzęczą w kosy, Gdzież ja pójdę, nagi, bosy! Der, der, der, der, der, der… — A idźże w pszeniczkę, bo jeszcze zielona, Jeszcze… Czytaj dalej
