Noc listopadowa – Scena X

SCENA DZIESIĄTA W ALEJACH UJAZDOWSKICH Drzewa wielkim schyliły się skłonem bezlistnych, sczerniałych gałęzi. Cała droga liściem uścielona, które wiatr rozgania drgające. Noc jeszcze. Widać w oddali, jak wojska stanęły szwadronem, w pogotowiu. W. KSIĄŻĘ(sam)(w mundurze, otulony w płaszcz)(przechadza się wśród… Czytaj dalej

Do Franciszka Szemiotha

Nie zapominaj, że kiedyś ubogi Twój przodek, włosy zarosły długiemi, Miał swoję puszcze i miał swoje bogi I swoich duchów opiekę na ziemi. A kiedy mówił pacierz tajemniczy I o potomstwo wielkie prosił ducha, To krzyczał z piersi — tak… Czytaj dalej

Do E…

Napiszę prosto, ponieważ słów chciałaś, Że kto na walkę samotną, rozpacznąPatrzy tak zimno – tak jak ty patrzałaś, – I nieraz rękę podnosi niebacznąZbroi, mieczami pobitej na ćwierci – Gdy śmierć wyniknie – będzie winien śmierci. Gdyć powiedziano, że mię… Czytaj dalej

Noc listopadowa – Scena IX

SCENA DZIEWIĄTA TEATRUM STANISŁAWA AUGUSTA W Stanisławowskim parku, na ostrowie, jest teatrum Króla Jegomości. Ponad wodą na podium jest scena, przeciw sceny półokrqgle dla gości. Przeciw sceny na kamiennym otoczu siedli w tronach wielcy tragikowie. Co się kiedy na scenie… Czytaj dalej

Do A(nieli) M(oszczeńskiej)

O! tak, zaprawdę, że wybrałaś świetne Oczy, ażeby je łzami zaprószyć! O! tak, zaprawdę, że chcąc serce skruszyć,Wybrałaś dzikie, smutne i szlachetne. Lecz go łzy dotąd nie otruły setne, Bo serce moje jest losu i Boga, A wprzód, niż miałaby… Czytaj dalej

Noc listopadowa – Scena VIII

SCENA ÓSMA W PAŁACU ŁAZIENKOWSKIM (Przedsionek pałacu z kolumnadą).(Zwiędłe krzewy i cyprysy). BOGINIE ZWYCIĘSTWA(prowadzą Aresa jako Tryumfatora). CHÓR BOGINEK Zwyciężyłeś zwycięstwem Boga. ARES Przygiąłem opornych do stóp. CHÓR BOGINEK O piersi dumy ich uderza twoja ręka, na karku pychy ich… Czytaj dalej

Daję wam tę ostatnią koronę pamiątek…

Daję wam tę ostatnią koronę pamiątek I łez i dawnych moich nadziei koronę… Dawniej myślałem rzeczy uczynić szalone, Wami — założyć nowych narodów początek, Lecz mi teraz wystarczy mały ziemi kątek, Gdzie w deskowej się zawrę muszli i utonę.

Noc listopadowa – Scena VII

SCENA SIÓDMA W ULICY (Wąska uliczka wiodąca od głębi ku przodowi; tyły domów, mury ogrodów.Dwie ulice wiodą w bok, jedna z prawej, druga z lewej.Na rozstaju ulic latarnia. W głębi widok się otwiera na szeroką ulicę:Krakowskiego Przedmieścia). PALLAS(stoi w uliczce… Czytaj dalej

Córka Cerery

I Przez miedzę, która podobna do szlaków Różnych kolorów — między złotym kłosem Tyś szła owieczka, białością i losem Podobna owcy śród kłosów i maków. Wtem Pluton ogniem wylatując z krzaków Porwał cię w ręce i uniosł do piekła, Córko… Czytaj dalej