Dąb utrudzone opuścił konary,Świerszcze sykały, upał był ognisty.W dębie na ziemi siedział Marek staryI na kolanach rozpisywał listy;A włożył na nos krzywy okulary.A taki był list jeden: „Mój strzelistyAfekt i łaska Pana ZbawicielaZ wami…” W nawiasie: „Niech was powystrzela „Moskal… Czytaj dalej
Scena pierwsza Miasto portowe na Cyprze. Taras nad morzemWchodzi Montano z dwoma obywatelami. MONTANO Czy tam co widać na morzu z przylądka? PIERWSZY OBYWATEL Nic prócz wysoko wezbranej powodzi. Nie mogłem dostrzec ni jednego żagla Pomiędzy niebem a powierzchnią fali.… Czytaj dalej
O! jakże smutno w jasnéj życia wiośnieByć tak samotnym jako pan Kazimierz;Gdy świat przed tobą w nieskończoność rośnie,Gdy wszystko tęczą, lecz czego się imiesz ?Błotem. Dopóki serce wre miłośnieNie żyjesz na tym świecie, ale drzymieszGdy zgaśnie, wtenczas zaczynasz dopiéroPojmować, że… Czytaj dalej
O! nie lękajcie się mojéj goryczy!Dalibóg! nie wiem sam, skąd mi się wzięła;Długo po świecie, pielgrzym tajemniczy,Chodziłem farby zbierając do dzieła,A teraz moja muza strof nie liczy,Lecz złe i dobre gwiazdy siać zaczęła;Komu za kołnierz spadnie przez przypadekSyrius rzucony przez… Czytaj dalej
Scena pierwsza Wenecja. Ulica, przy której położony jest dom Brabancja.Wchodzą Rodrygo i Jago. RODRYGO Nie mów mi tego, Jagonie, nie mogę Słuchać tej mowy. Tyż to, coś mą kiesą Tak rozporządzał, jakby była twoja, Śmiesz mi powiadać, żeś tego był… Czytaj dalej
Za panowania króla StanisławaMięszkał ubogi szlachcic na Podolu;Wysoko potém go wyniosła sława;Szczęścia miał mało w życiu, więcéj bolu;Albowiem była to epoka krwawaI kraj był cały na rumaku, w polu;Łany, ogrody leżały odłogiem,Zaraza stała u domu za progiem. Maurycy Kaźmierz Zbigniew… Czytaj dalej
Scena pierwsza Dunzynan. Komnata w zamku. Lekarz i Jedna z dam pałacowych. LEKARZ Jużem z panią czuwał przez dwie noce i przekonać się o prawdzie jej twierdzenia nie mogę. Dawnoż się to zdarzyło po raz ostatni? DAMA Zaraz po wyjściu… Czytaj dalej
PUBLICZNOŚĆwywołującDziejopis Wawel! Wawel, narodu dziejopis!Wawel wychodzi, kłaniając się. WAWELPrześwietna publiczności, oto mój skoropisZaczął rzecz wydarzoną wpisywać do kronik.Przerwaliście mi pracę. PUBLICZNOŚĆCzyjże jesteś stronnik? WAWELJestem sędzia bezstronny i naoczny świadek. PUBLICZNOŚĆJakżeś ty piorunowy opisał przypadek?Powiedz! myśmy widzieli rzecz całą do końca.… Czytaj dalej
Scena I Poranek na leśnej łące – Skierka i Chochlik.SKIERKAJak po burzy ranek świeży!Byłem u matki bocianaI nakarmiłem. CHOCHLIKJa na zamku wieżyUcztowałem u sowy. Gdzie pani Goplana? SKIERKAZnów polecę po rozłogach,Polecę łąką i borem;Kwiatki postawię na nogach,Rozczeszę żyto na grzędzie,Zatrzymam… Czytaj dalej
Scena I Sala w zamku Kirkora – Uczta – Przez okna widać błyskawice.Grabiec ubrany jak król siedzi na pierwszym miejscu – Balladyna, Kostryn, Szlachta, Służba zamkowa.Chochlik i Skierka stoją za krzesłem Grabka.JEDEN ZE SZLACHTYZdrowie jasnego króla! GRABIECdo ChochlikaPodziękuj, ministrze. CHOCHLIKze… Czytaj dalej
