1Przez trzy wieki z męstwa znany,W męstwie Polak miał swe cnoty:Na koniu, burką odziany,Znosił głód i przykre słoty,Ugorem stały obszary,On bil Niemce i Talary 2Było to widzenie nowe,Gdy król zwołał do WiślicyPolaków plemię Marsowe;Oni w zbrojach i przyłbicy,Sądząc, ze wojować… Czytaj dalej
1Już noc swe smutne rozpostarła cieenie, Gwar tylko słychać wojennego ludu, Tu, owdzie ognisk rozdęte płomienie Przy nich w spoczynku z długich walek trudu Wsparci na tarczach wojownicy stali I o przypadkach bitwy rozmawiali 2Niekiedy księżyc wychodząc z obłoków, Okropnej… Czytaj dalej
1Od dworaków opuszczonaHelena, w stroju niedbałym,Gdy syna trzyma u łona,Co go zwano Leszkiem Białym.Tak szerzy skargi płaczliweNa swe losy nieszczęśliwe: 2„Ty się śmiejesz, dziecię lube!Bo nie znasz twojej niedoli,Nie znasz spisków na twą zgubę:Oto z stryja twego woliWydarłać państwo niecnota.”A… Czytaj dalej
1Jeszcze Bolesław był małym dziecięciem, Już czuł w sobie żądzę sławy, Bo gdy Sieciecha za Czechów wtargnięciem Król wysyła na Morawy, Młodziuchny książę, widząc szyki zbrojne, Jął prośby swoje przekładać: „Niech i ja, ojcze – rzekł – idę na wojnę,”… Czytaj dalej
1W żelaznej zbroi i złotej koronie,Otoczon hufcem wojowników zbrojnym,Bolesław Śmiały zasiada na tronie,Gdy kanclerz głosem zawołał potrójnym:„Trzech krewnych książąt, wygnańców z daleka,Od ciebie, Panie, wsparcia twego czeka”. 2Wchodzą: Izasław, książę na Kijowie,Z nim Węgrów, Czechów młodzi królewice,Bela, Jaromir; ci w… Czytaj dalej
1Dobrze się Polsce za Chrobrego działo! Ziścił on kraju nadzieje: Drżał sąsiad, a kmieć orał pole śmiało, Na dworze dziarskie turnieje. 2Gnuśny Mieczysław wszystko po nim zgubił, Bo gdy nieraz szumnym miodem Z pochlebcy swymi zagrzewać się lubił, Ryksa władała… Czytaj dalej
1Ten, co najpierwszy ujrzał światło wiary,Niosąc zbawienie ludowi i sobie,Syt lat i chwały, już Mieczysław Stary Legł w Piastów grobie. 2Wychowan w dzielnych wojowników gronie,Straszny sąsiadom, dla poddanych dobry,Koroną przodków okrył młode skronie Bolesław Chrobry. 3Ledwie jął rządzić, alić Czech… Czytaj dalej
1Gdy Popiel w chwilach okropnego zgonu,Karzącej zbrodnie doświadczył prawicy,Naród, chcąc wybrać następcę do tronu,Zebrał się w pięknych równinach Kruszwicy. 2Stały nad Gopłem Słowiany rozliczne,Długie oszczepy, puklerze staliste;Zamku Popielów wieże niebotyczneOdbijały się o jezioro czyste. 3Gdzie wielkie mnóstwo, ciężko szukać zgody;Na… Czytaj dalej
W zielonym, miłym gaiku Przy jasno-chłodnym strumyku, Na wierzchu dawnego dęba, Gdzie woda i żyr gotowy, Żyła nieszczęsna zięba Pod srogą przemocą sowy; Ale jakie biedne życie! Jęczała nieboga skrycie Nad rodu całego losem. Sowa coraz nowym ciosem Szkody jej… Czytaj dalej
Okręt miotany wiatrami Szedł jako tako wpośrzód nawałności, I podróżni z żeglarzami, Gdyby się byli trzymali w jedności, Oparliby się tej burzy; Lecz próżno: im bardziej niebo się chmurzy, Tym bardziej, zamiast czynienia, Zwłoki tylko i mówienia. Do żaglów… już… Czytaj dalej
