Literatura romantyczna ? relikt przeszłości czy wciąż żywa tradycja? Romantyzm polski porównać można do wielkiego przełomu, rewolucji wynoszącej nowych bogów na piedestał. To nurt samoistnie wytworzony na ojczystym gruncie, różniący się znacznie od założeń romantyzmu ogólnoeuropejskiego. Nie dość, że na… Czytaj dalej
Literatura reagująca na wydarzenia; sztuka na usługach; utylitaryzm pewnych epok. Oświecenie i pozytywizm to dwie epoki, w których dostrzegamy ogromny wpływ literatury i sztuki na człowieka. Wartościowa stała się jedynie sztuka reagująca na wydarzenia – tzw. sztuka na usługach. Przewodnim… Czytaj dalej
Literatura pozwala możliwie najdokładniej poznać ten świat, zrozumieć i wyrazić… Oprócz prądów w literaturze trzymających się hasła sztuka dla sztuki istniały zawsze gatunki spełniające bardziej utylitarne funkcje. Sztuka nie może być wyobcowana, oderwana od rzeczywistości, sztuka bez człowieka i nie… Czytaj dalej
Literatura oświeceniowa w służbie wychowania nowego pokolenia polaków. Literatura oswieceniowa rozwijala sie w dramatycznym okresie dziejowym Polski . Trwajacy ponad osiemdziesiat lat okres przemian w literaturze doprowadzil do zasadniczych i trwalych przeobrazen swiadomosci Polakow . Rzeczpospolita stala sie krajem otwartum… Czytaj dalej
Literatura ?czasów pogardy? swoistą kroniką losów człowieczych. Dzieje literatury polskiej w okresie drugiej wojny światowej były ściśle związane z tragiczną sytuacją narodu , znajdującego się pod okupacją hitlerowską. Wojna wywarła niezatarte piętno na psychice każdego człowieka , który zmuszony był… Czytaj dalej
Literackie i ideowe wyznaczniki epoki. N a z w a: Nazwa ?barok? stała się metaforą epoki dziwnej, niezwykłej i odchodzącej od klasycznego wzorca renesansu, harmonii i proporcjonalności ( zarzucano jej barbarzyństwo polegające na wypaczeniu klasycznej estetyki i jej kanonów piękna).… Czytaj dalej
Literackie i ideowe wyznaczniki epoki. N a z w a: Nazwa ?barok? stała się metaforą epoki dziwnej, niezwykłej i odchodzącej od klasycznego wzorca renesansu, harmonii i proporcjonalności ( zarzucano jej barbarzyństwo polegające na wypaczeniu klasycznej estetyki i jej kanonów piękna).… Czytaj dalej
Książę wrócił do swojej willi stroskany i wezwał Tutmozisa. – Musisz mnie – rzekł Ramzes – nauczyć, jak dostaje się pieniądze… – Aha!… – roześmiał się elegant. – Oto jest mądrość, której nie uczą w najwyższych szkołach kapłańskich, ale w… Czytaj dalej
W miarę jak świta następcy tronu zbliżała się do Memfis, słońce pochylało się ku zachodowi, a od niezliczonych kanałów i dalekiego morza zrywał się wiatr nasycony chłodną wilgocią. Szosa znowu zbliżyła się do żyznych okolic, a na polach i w… Czytaj dalej
Dyszący gniewem książę Ramzes wdzierał się na pagórek, a za nim Tutmozis. Elegantowi przekręciła się peruka, sztuczna bródka odpadła, więc niósł ją w rękach. Pomimo zmęczenia byłby blady na twarzy, gdyby nie warstwa różu. Wreszcie książę zatrzymał się na szczycie.… Czytaj dalej
