W Faenzie dzwony biją, W Faenzie huczą dzwony… Jęk rośnie, jęk ogromny, Wzdłuż mętnych fal Montony. W Faenzie dzwony biją Do nocy od świtania, Aż w Forli huk ich słychać, Huk słychać i wołania. Żegnają ludzie czoła, Dziewczęta w szeptach… Czytaj dalej
Dzisiaj, nie pomnę już o cośmy grali. Może o różę na samym rozkwicie, Może o płomień, co usta nam pali, Może o gwiazdę zgubioną w błękicie, Może o serce, a może o życie… Tegośmy sobie nigdy nic wyznali, O cośmy… Czytaj dalej
O, jak błogo, jak wesoło,Kiedy przyjdzie wiosny pora,Bujać w polach, bujać w łąkachOd poranku do wieczora!Na co spojrzysz — wszystko bawi:Tu kukułka w lesie kuka,Tu zapada sznur żurawi,Tu swych jajek czajka szuka…Na co spojrzysz — wszystko cieszy:Tu jagoda już dojrzewa,Tu… Czytaj dalej
– A wy, Mikołajko, nie pójdziecie to dziś na Zaduszki? – zapytałam stając w progu ogrodniczej izby, do połowy zawalonej świeżo wyciętą kapustą. W izbie szarzał już po kątach wczesny mrok listopadowy, surowa woń jarzyn i ogrodowizny napełniała jej wnętrze.… Czytaj dalej
Dziadek dzisiaj przyjdzie, W wielkim krześle siędzie, Śliczne mi powieści Opowiadać będzie. Pal mi się, ogieńku! Pal mi się wesoło! Wy, złote iskierki, sypcie mi się wkoło! Dziadek dużo widział, Dużo ziemi schodził; Już sam nie pamięta, Kiedy się urodził.… Czytaj dalej
Ile razy spojrzała w okno swej izdebki, tyle razy widzieć go mogła, jak z ogromnego komina fabryki walił siwym słupem. Nieraz nawet umyślnie odrywała od roboty stare swoje oczy, aby rzucić na niego choć jedno spojrzenie. W spojrzeniu tym była… Czytaj dalej
Ślepa matka kądziel przędzie,Kądziel przędzie, nici mota…— Wyjrzyj, wyjrzyj, synku miły,Przede progi, przede wrota. Wyjrzyj synku na wschód słońca,Czy nie świeci gwiazda owa,Szczero-modra owa gwiazda,Betlejemska — trzej-królowa. Na góreczkę wyleć pędem,Gdzie ta wierzba, ta pochyła,A prościutko patrzaj w niebo,Żeby mi… Czytaj dalej
W dobrym mieście Awinionie Kanonicki chór tak sarka: «Wszystko dobrze, lecz po licha Przed ołtarzem nam ta arka?» A stał właśnie przed ołtarzem Marmurowy klejnot biały, Jak mistrzowskie stare wieki W cudny gotyk go utkały. Niby lilii pęk strzelisty Kwieciem… Czytaj dalej
…Duszę miej ukojoną,Jak cichy, polny zdrój,By w tobie niebios łonoObraz odbiło swój,I kwiat by się nadbrzeżny przeglądnąć mógł w tobie,W wiosennej swej ozdobie,I cały brzeg zielony:Sznur szmaragdów, w tęczowe iskry uroszony,I łódź tej chmury, co przez lazur leciŻaglami rozpiętemiI kryje… Czytaj dalej
Dusza jej kwitła, jako polne kwiecie, W listeczki białe, w listeczki błękitne, Aa i ja patrząc na wiosny to dziecię, Czułem, że kwitnę. Opadł mi z czoła liść stary, zimowy, W piersiach skowronki miałem i słowiki, Majowych fletni wskroś serca… Czytaj dalej
