Ile razy spojrzę na „Listy Dygasińskiego z Brazylii”, a pomyślę, jaką to on przeszedł biedę, nim się z ludźmi tamtejszymi porozumieć zdołał, tyle razy żałuję, że zamiast udawać się do konsulów, do dziennikarzy, do inspektorów i do hrabiów, nie udał… Czytaj dalej
A więc rozlej się za mną, morze zapomnienia… A więc opłyń mnie wkoło wodami cichemi… Niechaj nikt nigdy, w żadnym zakątku tej ziemi, Nie szuka okiem mego znikomego cienia! A więc niech wygaszona będę do imienia! A kiedy pieśń ostatnia… Czytaj dalej
Co tu gwaru! Co tu krzyku! Idą dzieci „po maiku” Idą, idą wiejską drogą. Psom opędzić się nie mogą! Koszuliny na nich lniane, Siwe świtki z wełny tkane, A nózęta wszystkie boso, Na chojaku maik niosą A ten maik w… Czytaj dalej
A po łące. po zielonej.Maciuś owce gna:Na wierzbowej fujareczceŻalośliwie gra. Dla Boga! Żałosliwie gra.– A i skądże ty. Maciusiu,Tę fujarkę masz,Że tak na niej, za owcami,Żałosliwie grasz? Dla Boga! Żałosliwie grasz?– Oj, wyciąłem ją, paniczu.Z krzywej wierzby tej,Co wyrosła na… Czytaj dalej
Słowy mnie swymi namaścił z daleka, Jakoby święte wylawszy oliwy Na czoło moje, ten pieśniarz, co czeka, Oparty o swój kij pątniczy, krzywy, Aż łódź tułacza odbije się z brzega Do ostatniego, cichego noclega. A sam, pośpieszny będąc w drogi… Czytaj dalej
W chacie duszno, w chacie nudno,Twarda ława popod ścianą…– Spojrzyj, spojrzyj, chłopcze młody,W szybę srebrem malowaną! W szybce stoi snop promieniOd miesiączka, od księżyca,A na białej smudze tańczyBosą stopą Latawica. Jasny warkocz rozpleciony,Na nim wianek z rokiciny,A we włosach, ponad… Czytaj dalej
Więc mi pokażcie drzewce owo stare.Ów szczątek wielkich, umarłych stuleci!Niech mnie dech świata młodości obleci,Niech wzniesie ku mnie szumiącą swą czarę. Na jak ogromnej ręki broń ta miarę!Kto ją z was dźwignie dziś, o wieku dzieci?Kto we łzach ze rdzy… Czytaj dalej
Lalki moich dzieci dzieliły się na dwa wielkie obozy: Framużaków i Szkatulaków. Pierwsi dlatego tak się nazywali, że miejscem ich zamieszkania była framuga w stołowym pokoju, a raczej szafka w murze, na której górnych pólkach stały półmiski i talerze; drudzy… Czytaj dalej
— Mamuniu! — wołała Małgosia, biegnąc do pokoju mamy. — A co chcesz, dziecinko? — zapytała mama. — Chciałam mamuni powiedzieć, że się już moja lalka nie będzie nazywała Mimi, tylko że będzie się nazywała Urszulka. — A to dlaczego?… Czytaj dalej
Rzędem zasiadły z księgami prorok!Na starym fresku sklepionej Ruoty:Mojżesz, Ezechiel, od widzeń swych złoty,Izajasz, Amos, Daniel orlooki. Lecz czas szedł tędy gromowymi krokiI rewolucji wielkiej biły młoty,I wichry wieków tu brały swe loty,I starły twarze, szaty i obłoki. Sam Hiob,… Czytaj dalej
