O zachodzie

A kiedy gasną zorze, Nad Rodan idę stary I patrzę, patrzę, jak skroś fal W mgłach płyną ciche mary. Obłoczne ich korabie Złocistym szlakiem suną, A z żagla świeci jasny krzyż, Owiany złotą łuną. I świecą jasne zbroje, Przyłbice i… Czytaj dalej →

Pan Franciszek

Nic milszego, powiem szczerze, Jak widok pana Franciszka, Kiedy się do książki bierze, Aby uczyć z niej braciszka. Pan Franciszek — to nie Franio! Franio… także mi osoba! Co to musi chodzić z nianią Tam, gdzie niani się podoba! Pan… Czytaj dalej →

Porto Vecchio

Jaki gwar! Wrzawa głosów huk morza zagłusza, Kwieci się skrawa odzież, krew w słońcu się pali, Łodzie, sznury, pomosty, plusk wioseł i fali, Zbita ciżba głów ludzkich prze, cofa się, wzrusza. Jaki ruch! Jaki zamęt! Jaka w geście dusza! Tłum… Czytaj dalej →

Prześliczna Maud

U Celestynów bije dzwon, Rodanu huczą wody… Ach, ileż żalu, jak wczesny skon Młodości i urody! U Celestynów kopią grób, O trumnę bije miot… W bieli i w mirtach, jakby na ślub — Prześliczna Maud. Kochania jeszcze tchnie z piersi… Czytaj dalej →

Rozlegnijże się…

Rozlegnijże się, Głosie, po lesie, Po zielonej, szumiącej dąbrowie! Otrząśnij z rosy Trawy i kłosy, I te głogi, co kwitną w parowie!… Przez pole, przez wieś, Rozgłosem się nieś, Aż do drogi, co idzie w kraj świata… Niech się zasłucha… Czytaj dalej →

Sybilla pisze

Przez mroki i przez ciszęKart bożych szelest słyszę:Sybilla księgę pisze. Nad wiecznej brzeg otchłaniSchylona groźna pani,Prorocka łuna na niej. Twarz mądra i surowa,W zawiciu wschodnim głowa,Na ustach pieczęć słowa. Skroń perlą zimne poty,W źrenicy grot ma złoty,Przeszywa wieków loty. Na… Czytaj dalej →

To, coś prześniła, to coś przebolała…

..To, coś prześniła, to coś przebolała,O duszo,W anielskie zaś się jawi tobie ciała,O duszo!Wiatr słodką wonią do ciebie przywieje,Twe ukochania i twoje nadzieje,A twe zadumy — jak łąki rozkwitnąW różaną barwę i w barwę błękitną,O duszo! Ty sama, w marzeń… Czytaj dalej →

Umarłych płaczę…

Umarłych płaczę… Na wielkich dni grobie, Jak brzoza, stoję we łzach i w żałobie, Którą mi nosić, o życie, po tobie! Kości na polu szeroko bieleją, Duchy się niosą wichrową zawieją, Zraniony orzeł nade mną kracze… Umarłych płaczę. Płaczę minionych… Czytaj dalej →

W małej piosnce…

W małej piosnce siły wiele,Kto ją sercem gra…W niej jest uśmiech — gdy wesele,W niej — gdy smutek — łza… Mała piosnka zapamiętaKażdy polny kwiat,Czarodziejsko w niej zamkniętaWiosna dawnych lat. Piosnka idzie jak sierota,Jak tęskniący duch,I kołace w ciche wrota,Gdzie… Czytaj dalej →

W zatoce Bai willa Cycerona

Cycero?… Tu więc morze rytm dało mu boski, Rozperlając toń myśli na dźwięki i głoski I w każdą perlę lejąc muzykę echową, Tak że wskroś wieków słychać jeszcze każde słowo? Cycero?…Z tej więc fali, co łódź moją trąca, Wstała ta… Czytaj dalej →