Na każdą iskrę rzucam się jak osa, Bo nie ukaja mię żaden uczynek – Nie potrafiłbym narysować nosa, Ale mam szlafrok i ciepły kominek. Będę więc sobie szerokim frazesem Na każdą pracę napadał obcesem I te lub owe radził ulepszenia… Czytaj dalej
Bądź zdrowa! – tak ponury Byron żegnał żonę, Tak i niejeden luby lubą swą niestałą, Lecz mych pożegnań chwila będzie oniemiałą, Chociaż zawsze wymowne oczy wspłomienione. Teraz więc, póki jeszcze Niebo jest łaskawsze, Póki jasność Twych spojrzeń jeszcze dla mnie… Czytaj dalej
…Nim znów ucieknę, nic nie mając zgoła, W podartym płaszczu, o porze zawiei, Od zmienionego w salonik kościoła, Od zamienionej w karczmę epopei, Lub i płaszcz może zostawię – acz bywa, Że kto zostawia i płaszcz: na sąd wzywa.
IDo arku, który służy za Pompei bramę,Wiedzie ulica Grobów, niby cmentarz długi;A groby są rozlicznych kształtów: jedne same,Udzielnych groby osób, inne mieszczą sługi,Gladiatory — aktory — inne rodom całymPoświęcone… I są to budowle kamienne,Często sklepione, z wnijściem i siedzeniem małym,Gdzie… Czytaj dalej
Nie wiem, czyli coś lepiej wypowie ma lira Nad czułość Wiercisławy, nad serce Bolmira!… Treści – które zarówno w Słowieńszczyźnie słyną: Czy to o wiośnie wczesnej, czy to z oziminą. – Właśnie lato: już gaje kwitną jak ogrody, Bolmir i… Czytaj dalej
Nie bluźń, żem zranił Cię, lub jeszcze ranię, Bom Ci ustąpił na mil sześć tysięcy; I pochowałem łzy me, w Oceanie, Na pereł więcéj!… I nie m y ś l – jak Cię nauczyli w świecie Świątecznych-uczuć, ś w i… Czytaj dalej
1 Nie złoto i nie kość słoniowa Połyskują w zaciszy mojej; Ni pachnąca belka cedrowa Na kolumnach z bazaltu stoi. 2 Ni natrętnym komu dziedzicem Stałem się, jako człek szczęśliwszy; Ni posługiwam się szlachcicem, W klienta go pierw zamieniwszy. 3… Czytaj dalej
1Na sliskim bruku w Londynie,W mgle, podksiezycowej, bialej,Niejedna postac cie minie,Lecz ty ja wspomnisz, struchlaly. 2Czolo ma w cieniu? czy w brudzie? –Rozeznac tego nie mozna;Poszepty z Niebem o cudzieW wargach… czy? piana bezbozna!… 3Rzeklbys, ze to Biblii ksiegaZataczajaca sie… Czytaj dalej
1Już noc swe smutne rozpostarła cieenie, Gwar tylko słychać wojennego ludu, Tu, owdzie ognisk rozdęte płomienie Przy nich w spoczynku z długich walek trudu Wsparci na tarczach wojownicy stali I o przypadkach bitwy rozmawiali 2Niekiedy księżyc wychodząc z obłoków, Okropnej… Czytaj dalej
1Szczęśliwy, który w pokoju urzędzie Rodakom słuszność wymierza; Godzien zazdrości, kto w dzielnym zapędzie Granice państwa rozszerza; Ale ten wielkim, ten sławnym jest mężem,Kto kraj swój wspiera radą i orężem. 2Z młodu na brzegach kwiecistej Sekwany I kędy Erydan płynie,… Czytaj dalej
