Modliły się dziś echowe kolumny Łkaniem swych pieśni i ech swoich płaczem Do archanioła, co stoi u trumny Tego, który tu w życiu był tułaczem I odszedł, gdzie go wiodła smętna gwiazda, Domostwa szukać i wiecznego gniazda. A usta, które… Czytaj dalej
Wieczorny dzwon, wieczorny dzwon Pochwycił duszę moją I uniósł ją do lubych stron, Gdzie gwiazdy we łzach stoją! Tam z łąk i pól, tam z łąk i pól Westchnienie ciche leci I piersi żar, i męski ból W mokrych źrenicach… Czytaj dalej
Z bliska widziałam łzy wasze i troski, Z bliska waszego serca czułam bicie; Z bliska znam nędze i miasta, i wioski, I rany wasze, i życie. Z bliska znam sny te, co się nam prześniły, Tęsknoty, żale i klątwy, i… Czytaj dalej
Zakręcił się wiatr po świecie,Pomiótł liście, pomiótł kwiecie,Zakręcił się wiatr po roli,Złamał skrzydła naszej doli. …Hej! Oj nie miałbyś takiej mocy,Żebyś nie szedł z czarnej nocy,Z czarnej nocy, z czarnej chmury,Co na chatę padła z góry. …Hej! Oj nie miałbyś… Czytaj dalej
Panieneczka mała Rano dzisiaj wstała: Śmigus! Śmigus! Dyngus! Dyngus! Bo się wody bała. Panieneczka mała W kątek się schowała! Śmigus! Śmigus! Dyngus! Dyngus! Bo się wody bała. Panieneczka mała Sukienkę zmaczała: Śmigus! Śmigus! Dyngus! Dyngus! Choć się wody bała.
A choćbym cię, fujareczko, Cisnął w głębinę, Lecieć będą twoje pieśnie Przez wody sine… Lecieć będą twoje pieśni, Tęskliwe głosy, Będzie serce tajać z żalu, A oczy z rosy. A choćbym cię, fujareczko, Zagubił w boru, Słyszeć będę twoje granie… Czytaj dalej
…V. Stella matutina…R. Ora pro nobisLit. Loret. A po długim milczeniu podniósłszy twarz, ciemną Od niewymownych smutków, co głosu nie miały, Rzekł: — „Chcesz słyszeć, jak pola modlą się tu ze mną?” I zaraz wielkie echa w katedrze zadrżały, Od… Czytaj dalej
Niechże i tobie będzie tutaj karta,Staruszko moja, na kiju oparta.Coś mnie tak zeszła wśród ciszy i słońca.Białością swoją cała srebrniejaca,Jak schodzi czasem z swojego ukrycia.Prosta i mądra w prostocie – myśl życia. Południe było ciche i gorące. Park Łyczakowski we… Czytaj dalej
W tłumie, na mrozie stanęła pod ścianą, Okryta starą, mężowską sukmaną. Posępna rzecz jest ta siwa siermięga, Przesiąkła potem i łzami i zdarta Na zgiętym w pracy i niedoli grzbiecie Nędzarza, który nigdy z ciemności nie sięga Do światła żadną… Czytaj dalej
Staś dzień cały w polu strawił; Ach, jak on się też nabawił! Nikt się o tym, nikt, nie dowie, Chyba że mu Staś opowie. Najpierw z rana, tak jak trzeba, Wypił mleczko, podjadł chleba I het poszedł w pole miedzą,… Czytaj dalej
