Co mi po tem, co mi po tem Na tej smętnej ziemi, Że tak słońce sypie złotem, Rankami cichemi! Choćbym wszystkie te promienie Zgarnęła, zebrała, Nie odwrócę, nie odmienię, Co bym zmienić chciała! Próżno wieje wietrzyk świeży, Próżno świt się… Czytaj dalej
— No, już na dziś dość biegania! Niech tu nisko siądzie Hania. Julcia z lalką wyżej trochę, Na kolana wezmę Zochę, Bo Zosieńka jeszcze mała. No i będę wam czytała. O czym chcecie? — Ja chcę bajkę, Jak to kotek… Czytaj dalej
Bociek, bociek leci! Dalej, żywo, dzieci! Kto bociana w lot wyścignie, Temu kasza nie ostygnie. Kle, kle, kle, kle, kle! Bociek dziobem klaska: — Wyjdźcież, jeśli łaska! Niech zobaczę, niech powitam, Niech o zdrowie się zapytam. Kle, kle, kle, kle,… Czytaj dalej
Ach, co tam było płaczu! Ach, co tam było smutku! Zrobili mu dołeczek Pod krzakiem róż w ogródku. Zrobili mu dołeczek. Zasłali róży kwiecie… — Ostatni to twój domek, Mój ptaszku, na tym świecie! …Bim… bum!… Bim… bum!… Bim!… A… Czytaj dalej
O większego trudno zucha, Jak był Stefek Burczymucha… — Ja nikogo się nie boję! Choćby niedźwiedź… to dostoję! Wilki?… Ja ich całą zgraję Pozabijam i pokraję! Te hieny, te lamparty To są dla mnie czyste żarty! A pantery i tygrysy… Czytaj dalej
. . . . . . . . . . . . . . . . . . Dam ci tę gwiazdę, co w oczy nam świeci W wieczornej ciszy… Dam ci tę świeżość, co z łąk ku nam leci… Czytaj dalej
Drży, wola czynu, płonąca, Ziemię popycha, Przez noc chaosu do słońca Walką oddycha. Pierś jej — to wulkan, jej oczy — To zorza krwawa; Przez śmierć do życia, grzmiąc, kroczy, Przez gwałt — do prawa. Dłońmi własnemi rozrywa Pąki przyszłości,… Czytaj dalej
Na gałązce wierzbiny Chciałabym się kołysać. Szarym skrzydłem ptaszyny W mgle porannej szlak pisać… I chciałabym błękitną Niezabudki mieć głowę Lub jak kwiatki, co kwitną, Białe, lila, różowe… Po źródełku, co wzdycha Pod olszniakiem cienistym, Lekka, chyża i cicha, Tańczyć… Czytaj dalej
Gdyby nam tyle tylko do dnia było, Żeby się znalazł głos, co świt obwieści, Każdaby brzoza biała nad mogiłą, Gdy w harfy swoje wiatrzane szeleści, I każde ptaszę polne by wróżyło —Kres długiej nocy i długiej boleści, I każde ziarno… Czytaj dalej
Nad młodą ziemią Helios wstał, Ogniste rozwiał włosy, W Egejską czarę złoto lał, Na Pelion sypał rosy. Egejska czara, pełna wód, Stu wysep łono trąca; Stu wysep Helios zbudził lud, Nim wyschła rosa drżąca. I powstał lud, i w światła… Czytaj dalej
