Postać śpiącego Fauna. Ta mi się została W oku… Postać najcichsza, najśmiertelniej biała I najśmiertelniej smutna, jaką kiedy dłuto Zrobiło wizją smutku, w marmurze wykutą. Tyle wód, lądów tyle dzieli mnie od niego, A przecież oczy moje co dnia w… Czytaj dalej
Gniew barankowy straszniejszy jest w sobie,Niż gniew lwa, z rykiem gdy puszczę oblata.A kości wtedy poruszą się w grobie,Gdy ten, co gładzi od wieków grzech świata,Strząśnie swe runo z krzywd obcych i z winy.— Zaprawdę, sąd się zacznie tej godziny!
…Idź, żołnierzu! Nie pytaj, gdzie cię wiodą zorze,Przez rubinowe wrota,I gdzie się gwiazda twoja wytli modro-złota,A strząśnie skry gasnące w ukojenia morze.Ścieżka, co się wywiedzieZe wszystkich życia dróg,Z wszystkich doświadczeń człowieka,Z całego widnokręgu na ziemi i niebie,I ze samego siebie,Za… Czytaj dalej
Jako ten jeleń, co lecąc do zdrojuZ diamentów rosy otrząsa krzew młody,Do żywych źródeł tęskni dusza moja,Do żywej wody! Pragnę i jestem, jak trawa mdlejąca,Na posieczysku skwarnym rozesłana,Którą źrenica rozogniona słońcaPali od rana. A gdzie strumienie, a gdzie są te… Czytaj dalej
…Jeżeli nie masz szczytów w własnej duszy,Nie spojrzysz nigdy górnie na świat boży…Jeślić brak siły, która duchy kruszy,Świat się przed tobą nigdy nie otworzy… Jeśli nie bije w tobie wieczna fala,Ocean czasów nie poniesie ciebie…Jeślić brak iskry, co słońca rozpala,Żadna… Czytaj dalej
Który ma złoty klucz od jasnej zorzy, Który zawiera, a nikt nie otwiera, Który otwiera, a nikt nie zawiera, Wrota jutrzenki nad światem roztworzy, I spyta: Którzyż są przed drzwiami memi? Skąd przyszli? W jakie obleczeni zbroje? Sąż to setniki… Czytaj dalej
Moja trąbka ślicznie gra: Ratata! Ratata!… Dziwuje się owca siwa, Kto tak wdzięcznie jej przygrywa, Dziwują się żółte bąki, Kto tak cudnie gra wśród łąki. Chwieje wietrzyk bujną trawą, Niesie piosnkę w lewo, w prawo, Aż gdzieś w dali echo… Czytaj dalej
I Jeślibym kiedy spotkać miała ducha, Co wichrem lata przez ziemi obszary, Niechaj mnie jego pęd i zawierucha Poniesie jeszcze przed klasztor ten stary, Wzgórzem nad Romą klęczącym podparty, Gdzie zadumane róże czynią warty. Tam białe mury, ech pełne i… Czytaj dalej
Na nieśmiertelnym żywota polu Mało jest jeszcze łez rosy, I jeszcze lemiesz głęboki bolu Skib nie odwrócił w niebiosy. Jeszcze nie przeszedł krój przez zagony, Jeszcze nie dobył spod ziemi Rodzajnej ziemi, co wyda plony, Zaszumi kłosy złotemi.
A kiedy patrzę na dach słomiany, Jak w przedwieczornej łunie się pali, Na te omszałe, żywiczne ściany Pod jarzębiną, pełną korali, Kiedy nad dachem bocian klekota, A bór gdzieś szumi, a łąka rosi; Gdy z starej lipy pszczółeczka złota, Jak… Czytaj dalej
