W albumie E. hr. Krasińskiej

Chciałbym, ażeby tu wpisane słowo, Jeśli na wieki ma słowem pozostać, Aby słów miało nieśmiertelnych postać Albo posągów piękność marmurową, Lub jak Walkhirie, co noszą nad głową Wieniec z piorunów i we krwi szeleszczą, Chciałbym, ażeby miało taką wieszczą Groźbę… Czytaj dalej →

Z dolin zasutych żwirem…

Z dolin zasutych żwirem Wyganiasz baranki, A trawki i baranki Nad śródziemu szafirem Siejesz jak Anioł Piasta… Więc trawka pod zefirem Drzy… i ciągle odrasta. Czym jesteś? — Zefirem? Żeć łudzi ta zabawka, Te baranki i trawka.

Anhelli – Rozdział XIII

Odeszli więc Anhelli z ową niewiastą i z renami Szamana, na daleką pustynię północną, a znalazłszy pustą chatę w lodzie wykutą, zamieszkali w niej.A po krótkiem pożyciu, Anhelli przyzwyczajał się nazywać siostry imieniem zbrodniarkę tę i pokutnicę.Ona mu była sługą… Czytaj dalej →

Horsztyński – Osoby

OSOBY: KSAWERY HORSZTYŃSKI ? dawny konfederat barskiSALOMEA ? jego żonaSWIĘTOSZ ? sługa domu HorsztyńskichOJCIEC PROKOP ? kapucynSZYMON KOSSAKOWSKI ? hetman litewskiSZCZĘSNYsynowie hetmana MICHAŚAMELIA ? jego, córkaKSIŃSKI ? szlachcicKARZEŁ ? błazenSFORKA ? stary sługa dworzanie hetmanaMAŁGORZATA ? żona SforkiSŁUGAHAJDUKMARYNA ? dziewczyna… Czytaj dalej →

Jan Bielecki – Rozdział III

Oto ubogie szlacheckie komnaty, Skromne jak niegdyś naszych przodków życie. Ściany drewniane,po ścianach obicie W różne obrazy,w różne chińskie kwiaty. Straszne jak mary,które roi dziécię, Z ram poczerniałe patrzą antenaty. A przed obrazem jedna lampa płonie, Gdzie Matka Boska w… Czytaj dalej →

Samuel Zborowski – Akt V

MGŁY W jednej duchów kolumnie Dziś wielki sąd i strach, Cała w ogniu i w skrach. TWARZ Gdzie zagrzmiało? GŁOS Nie u mnie! GŁOS Ciemno, wietrznie i ciemno. TWARZ Gdzie błysnęło? GŁOS Nade mną… GWIAZDA Przeleciałam przez ciemnie. Gdzie zabolało?…… Czytaj dalej →

Do hr. Gustawa Ol(izara) podziękowanie za wystrzyżynkę z gwiazdeczką i Krzemieńcem

Ta ręka, która Krzemieniec wystrzygła, Bogdajbym kiedyś ją uścisnął szczerze I ukłuł jako magnesowa igła, Która od słońca swój kierunek bierze. Róże — gwiazdeczki i nieśmiertelniczki To nic — u Boga piękniejszych dostanie. — Lecz miłe mi są Gustawa nożyczki… Czytaj dalej →

I wstał Anhelli z grobu — za nim wszystkie duchy…

I wstał Anhelli grobu — za nim wszystkie duchy, Szaman, Eloe… cała ćma z grobów wstawała I wszystkie brały dawno porzucone ciała. A Sybir był zaćmiony jakby zawieruchy Ciemnymi i powietrze się ciągle mięszało, I chmury szły, i grady błyskały,… Czytaj dalej →

Matka do syna

Synu! wstępujesz teraz w trudną życia drogę, Gdzie już nad tobą czuwać i strzec cię nie mogę, Rzuciwszy dom, rodzinę, w obce idziesz kraje, Gdzie ci nieznane serca, nieznane zwyczaje; Teraz ci zorzy szczęścia jaśnieją szkarłaty I nadzieja po drodze… Czytaj dalej →