Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
Przymiotniki od nazw kontynentów, krajów, miejscowości, narodów, obrządków religijnych zawsze pisane są małą literą, o ile nie stanowią części nazwy własnej, podobnie jak nazwy wyznawców religii, nazwy miesięcy, dni tygodnia i mieszkańców miast[6]. Wyjątkiem mogą być stwierdzenia typu prawo Boskie… Czytaj dalej
„Ci” pisane wielką literą to forma grzecznościowa celownika zaimka w drugiej osobie liczby pojedynczej, stosowana w korespondencji, w znaczeniu „Ci” albo „Tobie”; w podanym w pierwszym przykładzie znaczeniu zaimek „ci” ma inne znaczenie (jest to liczba mnoga od zaimka „ten”,… Czytaj dalej
Wprawdzie zgodnie z zasadami powinno być „DzU”, ale językoznawcy akceptują powszechnie używany i wynikający z § 162 powszechnie obowiązujących Zasad Techniki Prawodawczej skrót „Dz. U.” (ze spacją w środku skrótu!). W przypadku Monitora Polskiego prawidłowym skrótowcem jest M.P. Ostatnio, zwłaszcza… Czytaj dalej
Wprawdzie zgodnie z zasadami powinno być „DzU”, ale językoznawcy akceptują powszechnie używany i wynikający z § 162 powszechnie obowiązujących Zasad Techniki Prawodawczej skrót „Dz. U.” (ze spacją w środku skrótu!). W przypadku Monitora Polskiego prawidłowym skrótowcem jest M.P. Ostatnio, zwłaszcza… Czytaj dalej
