Są lata wielkie, które Pan z swej dłoni, Jak białe kwiecie, w pogodny czas roni. Piastowa lipa ludom wtedy kwitnie, Pola się ścielą pszenicznie a żytnie, Po łąkach, rankiem, spokój chodzi boży, A krew na głogach tylko, a na zorzy.… Czytaj dalej
Szumiące zdroje, przepaściste zdroje, Co z głośną skargą niesiecie swe brzemię, I nienawiści, i gorycze swoje Z pianą wściekłości ciskacie o ziemię, Szumiące zdroje, o, jakże wam błogo Rzucać się w kaskad namiętne wybuchy I przelatywać po szczytach, jak duchy,… Czytaj dalej
Szumi dąbrowa, szumi,Jako dawniej szumiała;Leci piosenka, leci,Jako dawniej leciała. A w tej dąbrowie, w szumnej,Chwieją się z wichrem drzewa;A w tej piosence, w cichej,Tajemna żałość śpiewa. A w tej dąbrowie, w szumnej,Kruk czarnym dziobem kracze;A w tej piosence, w cichej,Serce… Czytaj dalej
SZKOŁASzkoła pani Matusowejgłośne w świecie ma przymioty,uczęszczają do niej wszystkiedobrze wychowane koty.Już to sam nieboszczyk Matusbył wybornym pedagogiemi prowadził przez lat wieleznaną pensję „Pod Batogiem”Kot to był uczony wielce:a siadywał na zapiecku,pomrukując sobie z cichapo łacinie i po grecku.Osierocił wszakże… Czytaj dalej
fragment Kiedy umiera poeta, nie czas jest mówić o śmierci. Czas jest, owszem, mówić wtedy o życiu, tym wielkim spadkobiercy wszystkiego, co wydał z siebie duch twórczy; czas mówić o niezniszczalnem dziedzictwie, o schedzie, którą naród bierze w czystem złocie… Czytaj dalej
Przez mroki i przez ciszęKart bożych szelest słyszę:Sybilla księgę pisze. Nad wiecznej brzeg otchłaniSchylona groźna pani,Prorocka łuna na niej. Twarz mądra i surowa,W zawiciu wschodnim głowa,Na ustach pieczęć słowa. Skroń perlą zimne poty,W źrenicy grot ma złoty,Przeszywa wieków loty. Na… Czytaj dalej
Strumieniste jary,Głębokie ruczaje…Jak ci śpiewać ziemio,Kiedy tchu nie staje?…Kiedy pierś ściśniętaPowietrza nie chwyta?Kiedy okrzyk bratniPieśni nie powita?… Hej! czy mi kto TatryZwalił na ramiona?Czyli mnie przygniotłaMogiła zielona?Czy mnie Wisła srebrnąŚcisnęła obręczą?Czy chmura związałaMokrą od łez tęczą? Ani Tatry sineZ posad… Czytaj dalej
Strumieniom polnym mówcie i ruczajom To, co mej duszy powiedzieć tu chcecie… A ja zawołam na nie ku wyrajom, I pójdą drogi srebrnymi po świecie, Przez bory pójdą i góry, i rzeki, I głos mi od was przyniosą daleki. I… Czytaj dalej
Kiedy się ludzie z cmentarza ruszyli, on już był daleko. Przygarbił się, szyję wyciągnął przed siebie, ramiona stulił, ręce w rękawy zasadził i w wielkiej mgle zimowej puścił się do domu sam. Zimnisko było przejmujące, nieznośne. Szeroki wiatr śródpolny zrywał… Czytaj dalej
Odetchnął Rzym z głębi. Stłumiony już bunt, Czerń podła skruszona w swej mocy, Podstępem a siłą zdobyto ich grunt, I bojem i we dnie i w nocy. Na wszystkich gościńcach krew tylko a krew, W krwi słońce stoczyło się złote,… Czytaj dalej
