Przyjaciółka Justyny, biedna lokatorka sutereny w domu Kolichow-skiej, którą to norę zajmowała wraz z chorą matką, bratem Frankiem (zginął w robotniczej manifestacji przed magistratem) i córką (niebawem umarła). Chorowała na gruźlicę, jej mąż-pijak opuścił rodzinę żyjącą w skrajnej nędzy. Ta… Czytaj dalej
Mieszczanka, właścicielka kamienicy, ciotka Elżbiety, doświadczona przez dwa nieudane małżeństwa, samotna (jej jedyny syn latami przebywał za granicą), ale była to dobrowolna izolacja od świata, tęskniąca do prawdziwej miłości, małżeńskiego szczęścia. Coraz bardziej niedołężna, starzejąca się (i obawiająca owej starości;… Czytaj dalej
Nieślubna córka kucharki pracującej w różnych dworach. Mając dziewiętnaście lat, poznała Zenona, została kochanką młodego mężczyzny, „panicza\”, który imponował jej swą pozycją społeczną, wykształceniem i który stał się przyczyną jej życiowej klęski. Była dziewczyną o dużym temperamencie, naiwną, łatwowierną, zagubioną… Czytaj dalej
Pochodziła z mieszczańskiej, rozwiedzionej rodziny – zawsze tęskniła za szczęśliwym życiem rodzinnym i niezmiennie na tej płaszczyźnie doświadczała rozczarowań. Jej matka (atrakcyjna kobieta mająca coraz to nowych kochanków, co w oczach córki było naganne i niezrozumiałe) przeprowadziła się z drugim… Czytaj dalej
Syn Waleriana Ziembiewicza, który po utracie własnego majątku i posagu żony, był nieudolnym rządcą w Boleborzy.[Z,enon bardzo dobrze uczył się w gimnazjum. Następnie studiował w Paryżu nauki polityczne, ważnym epizodem w jego życiu stały się pierwsze doświadczenia erotyczne z Justy-ną… Czytaj dalej
Przedwiośnie wskazuje przede wszystkim na dramatyczny rozziew pomiędzy nadziejami a realnym kształtem odrodzonej Polski. Żeromski nie opowiedział się w tej powieści za żadną z zaprezentowanych idei, przeciwnie – z każdą podjął polemikę. Podstawę owego sporu stanowi postawienie trudnych pytań, na… Czytaj dalej
Szesnastoletnia krewna rządcy z Nawłoci, bardzo nieśmiała, skryta, zalękniona, uzdolniona muzycznie, ale mająca wielkie problemy w szkole. Zakochała się w Baryce do szaleństwa, zazdrosna o Karolinę, otruła ją, uważając za rywalkę w walce o serce Baryki.
Kuzynka Wielosławskich, przez rewolucję pozbawiona majątku na Ukrainie, ładna, wesoła i sympatyczna panna zarabiająca na życie w nowych realiach – pomagała w gospodarstwie Wielosławskich. Planowano jej ślub z Cezarym, który jednak nie traktował romansu z Karasia poważnie, następnie nie czuł… Czytaj dalej
Bogata wdowa (posiadaczka znacznego, ale zadłużonego, majątku ziemskiego), narzeczona ziemianina Władysława Barwickiego i ukochana Baryki. Kobieta piękna, robiąca na mężczyznach wielkie wrażenie. Nie chciała znaleźć się poza swą klasą, nie zdecydowała się na małżeństwo z Cezarym, które byłoby mezaliansem.
Ziemianin, któremu Żeromski przypisał wszystkie cechy pozytywne (gościnność, patriotyzm, odwagę w boju) i negatywne (próżniak, szukający w życiu wyłącznie przyjemności, obojętny na nędzę wsi, gardzący chłopami, duchowo pusty) łączone w obiegowej świadomości z tą warstwą społeczną. Jak i w innych… Czytaj dalej
