Gdy po nocy wietrznej i dżdżystej nastanie cichy i pogodny poranek, a fale nie skaczą już z szumem na płaskie wybrzeża, zostają w białych piaskach zalewiska błękitne, smugi wody zapomnianej, każda oddzielona od bujnego wciąż morza wygładzoną mierzeją. Nad tymi… Czytaj dalej
SCENA SIÓDMA W ULICY (Wąska uliczka wiodąca od głębi ku przodowi; tyły domów, mury ogrodów.Dwie ulice wiodą w bok, jedna z prawej, druga z lewej.Na rozstaju ulic latarnia. W głębi widok się otwiera na szeroką ulicę:Krakowskiego Przedmieścia). PALLAS(stoi w uliczce… Czytaj dalej
Całą potęgą ducha cię wyzywam, Człowieku przyszły… z żywota sztandarem; Jeżeli trzeba, to cię zmuszę czarem, Potęgą, którą mam — a nie używam. Duchy zebrane na Golgoty skale Poszlę… na włosy twoje podniesione Strachy ciemnymi — jak Jehowa wionę, Podniosę… Czytaj dalej
Gdzie dziś Neapol jasny? Kto zasiadł nasz ganek? Kto patrzy na rybackich sklepów złoty wianek? Gdzie koczujące światła w pół okręgu zwite, Od wiatru żagielkami białymi nakryte, Jak te, o których prawi gdzieś Szecherazada, Ptaków z ognistą piersią, z białym… Czytaj dalej
Bogarodzica! Dziewico! Słuchaj nas, Matko Boża, To ojców naszych spiew. Wolności błyszczy zorza, Wolności bije dzwon, Wolności rośnie krzew. Bogarodzico! Wolnego ludu spiew Zanieś przed Boga tron. Podnieście głos, rycerze, Niech grzmią wolności śpiewy, Wstrzęsną się Moskwy wieże: Wolności pieniem… Czytaj dalej
Rozdzielił nas gościniec płynnego szafiru, Ty w Tebach, ja dopiero wypływam z Kairu. Spodziewałem się niegdyś, że miło nam będzie Złączyć na Nilu skrzydła okrętów łabędzie, Razem odwiedzać mumiów balsamiczne składy, Razem oczy w Nilowe rzucać wodospady; I razem, jako… Czytaj dalej
O stepowy mój namiocie, W księżycowym cały złocie, Jak światłości słup niebieski Drzysz stepowym wiatrem chwiany… . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . Polak, jak mówią, ujrzysz go zapewne W dworcu, przy stole i dzbanie — w kontuszu, Podgolonego. — Niebieską Królewnę Nosi w… Czytaj dalej
Nagle mię trącił — płacz na pustym błoniu: „Rzymie! nie jesteś ty już dawnym Rzymem”. Tak spiewał pasterz trzód, siedząc na koniu. Przede mną mroczne błękitnawym dymem Sznury pałaców pod Apeninami, Nad nimi kościół ten… co jest olbrzymem. Za mną… Czytaj dalej
Na ustach moich węgiel położył czerwony, Obrócił na północ twarzą I kazał prorokować hymn wrący, szalony. * Narody ziemskie! kiedy was porażą, Kiedy stracicie nadzieje, Słuchajcie wieszczów — byście wiedzieli, co każą. A naprzód temu, co krew waszą leje Przez… Czytaj dalej
