… Z głębiny cichych zamyśleń się duszy Wznoszą się coraz świeże fale życia, Jak z spokojnego głębin Oceanu… A kiedy wichr je zachłosta i ruszy, Pełne się stają szumu, huku, bicia, Aż się ukoją, u stóp ległszy Panu. . .… Czytaj dalej
Zaszumiał las, zaszumiał lasOd płaczu mojej pieśni…Po szczytach drzew ruszył się śpiew,Ptaszkowie łkają leśni… Zakipiał zdrój, zakipiał zdrójOd tęsknot moich żaru,I sine mgły, i srebrne łzyRozbłysły w cieniach jaru… Zerwał się wiatr, zerwał się wiatr,Echem mych skarg zbudzony.I poniósł szum… Czytaj dalej
Śpijcie! Na grobach waszych żaden anioł jeszczeW słonecznej zbroiZ hasłem, co w próchnach kości budzi życia dreszcze,I mogiłami wstrząsa, jak wiosenne deszcze,Nie stoi. Śpijcie! Ten Galilejczyk, co wskrzesza ŁazarzeŚciągnięciem ręki,Jeszcze się trumnom waszym otwierać nie każe,Jeszcze się na wiekowe nie… Czytaj dalej
Nie rzekł jako żyw żaden więtszej prawdy z wieka, Jako kto nazwał bożym igrzyskiem człowieka. Bo co kiedy tak mądrze człowiek począł sobie, Żeby się Bóg nie musiał jego śmiać osobie? On, Boga nie widziawszy, taką dumę w głowie Uprządł… Czytaj dalej
Radzę, janie, daj pokój przedsięwzięciu swemu, Bo bądź krótko, bądź długo, przedsię przydzie k’temu, Że się człowiek obaczy, a co mu dziś miło, To mu będzie za czasem wstyd w oczu mnożyło. Tę rozkosz, którą teraz tak drogo szacujesz, Puścisz… Czytaj dalej
Mało na tym, że moje fraszki masz pisane, Lecz je chcesz, Mikołaju, mieć i drukowane; Ku ćci czy hańbie mojej? – Cóż, nie wierzysz temu Żeś i sam w nich? Ba, jesteś, już wierz słowu memu A tak rozmyśl się… Czytaj dalej
Co mi Sybilla prorokuje ninie? „Źle trzem – powiada – o jednej pierzynie.” Znać, Stanisławie, że się ta pieśń była Mym towarzyszom dobrze w głowę wbiła. Bom ja sam jeden został z tej drużyny, Co pociągali na się tej pierzyny.… Czytaj dalej
Nie uciekaj przede mną, dziewko urodziwa, Z twoją rumianą twarzą moja broda siwa Zgodzi się znamienicie; patrz, gdy wieniec wiją, Że pospolicie sadzą przy róży liliją. Nie uciekaj przede mną, dziewko urodziwa, Serceć jeszcze niestare, chocia broda siwa; Choć u… Czytaj dalej
Już to, jako to kiedyś zdrów, a pijesz do mnie, Podobnoć i ja mogę podpić sobie skromnie. Ale kiedy ty puszczasz krew, czemu ja piję? A nie obeszło mię to, ażem nalał szyję.
Zamieszkałem do stołu twego, Wojewoda, Z czego zarazem dwoja potkała mię szkoda: Jedna, iżem doma jadł; druga, że się boję, Byś nie rzekł, żem wzgardził chęć i wieczerzą twoję.
