Z listu
…A ty mnie ganić będziesz, że greckiej kolumnyNa brzegu morskim, falą oszklonej — tak żal mi!Że prawie łzę ja dla niej miałem, jak dla trumny,Gdy tyle bólów, smutków tyle się dziś psalmi. Więc słusznie gań — a smucić pozwól się… Czytaj dalej
Cyprian Kamil Norwid
Laur dojrzały
1 Nikt nie zna dróg do potomności, Jedno – po samodzielnych bojach; Wszakże w Świątyni jej nie gości W tych, które on wybrał pokojach. 2 Ni swoimi wstępuje drzwiami, Lecz które jemu odemknięto – A co? w życiu było skrzydłami,… Czytaj dalej
Pierścień Wielkiej Damy – Akt III – Scena Druga
MAK-YKSw monologu Pokazuje się, że jedna chwilaZwątpienia – – że jedna porywcza myśl,Chociażbyśmy zapomnieli o niej,Przez dzień cały ciążyć jeszcze może!… Obszukując ręką na sobie Pistolet ten trąca się o meble,Jak zbyteczny! Jedząc – byłem czczy, istotnie,Ciało zamierzało sobie skończyć…… Czytaj dalej
Quidam – Rozdział VIII
VIII Teraca była mozaiką wysłana, Przedstawiającą modre pawi stado. Wchodnią tej ścianą jest domostwa ściana, Z trzech innych każda przejrzystą arkadą, A każda z arkad tych poopierana Na faunach, którzy wieńce na się kładą, W sposób iż, stojąc w takowej… Czytaj dalej
Quidam – Rozdział XXIV
XXIV Politycznego jeden obrót wiatru W ciele tym, ściśle politycznej treści, Naszego scenę odmienił teatru – Tak że powrócić gładko do powieści Byłoby ująć z prawego jej toku. Domy na piasku lekkim budowane Powodzi pluskiem odjęte są oku; Tylko, gdzie… Czytaj dalej
Milczenie – Część druga
DRUGA CZĘŚĆ, WŁAŚCIWA:GRAMATYCZNA, FILOZOFICZNA I EGZEGETYCZNAII Niech panowie gramatycy zechcą wytłumaczyć wszystkim lingwistom Europy i Ameryki, tudzież wszystkim osobom umiejętnym: jak się to zrobiło, że cała jedna część-mowy jest opuszczoną we wszystkich gramatykach języków wszystkich? Czy nie byłoby to z… Czytaj dalej
Bema pamięci żałobny – rapsod
I Czemu, Cieniu, odjeżdżasz, ręce złamawszy na pancerz, Przy pochodniach, co skrami grają około twych kolan? – Miecz wawrzynem zielony i gromnic płakaniem dziś polan; Rwie się sokół i koń twój podrywa stopę jak tancerz. – Wieją, wieją proporce i… Czytaj dalej
Do J. I. Kraszewskiego po jego jubileuszu
Co lat pięćdziesiąt buty honorowe Skoro otrzymasz jako jubileat, Naucz mię, jak się używa takowe: Czy się podnosi do Niebios, do Plejad, Czy jako wieniec kładzie się na głowę, Nie potrącając lekkomyślną piętą, Lecz łzą wdzięczności werniksując świętą? Tam, gdzie… Czytaj dalej
Do wroga
PIEŚŃ 1 Ty! prawd-promienie wziąwszy za sztylety, Śmiesz jeszcze mniemać, żeś wódz – żeś generał! O! niewolniku – stój – cofaj bagnety – Dopókiż będę za ciebie umierał?… 2 Czyż myśli każdej – każdej myśli prawie Uczyć cię trzeba ciągłymi… Czytaj dalej
Impossibilisssime!
Jak omnibusa koń niemy i biały, Któremu grzywa się w księżycu wełni, Myśliłbyś, że jest o wszystko niedbały, Niczego nierad, ni cośkolwiek pełni – Że iskry mu się w bruku podobały Rwane podkową, lecz sam stoi luźno… Tak, sługa Państwa… Czytaj dalej
